Code

Mevrouw Beckers stelt in NRC Handelsblad van 1 juli dat het minderhedendebat in Nederland in goede banen kan worden geleid als de belangrijkste politieke partijen de moraal hoog in hun vaandels houden via een "code van politiek fatsoen'.

Over de vraag of het mogelijk is een dergelijke code voor gevoelige maatschappelijke kwesties samen te stellen blijft Beckers opmerkelijk vaag. Zij merkt slechts op dat aard en toon van het debat moeten worden verbeterd.

Wiens standaarden van behoorlijk gedrag moeten er worden gevolgd en, zijn de verschillen van inzicht in belangrijke maatschappelijke kwesties en de daaruit voortvloeiende retoriek niet juist de bestaansreden van de diverse partijen? De VVD en Groen Links verschillen in hun opvattingen over het minderhedenbeleid en het is hun taak deze op een verantwoorde wijze voor het publiek te vertalen. De inhoud van hun boodschap staat echter niet los van de wijze van presentatie. Het heeft geen zin problemen te signaleren en deze vervolgens vriendelijk en vrijblijvend te presenteren. Het verwijt aan Bolkestein dat hij bewust het minderhedendebat heeft aangezwengeld en vervolgens heeft vervormd voor eigen politieke doeleinden is niet terecht. Hij staat voor het standpunt van zijn partij en het publiek bepaalt vervolgens de aantrekkelijkheid ervan. Dáár ligt de taak van Beckers en de andere politieke leiders. Beckers ondermijnt de geloofwaardigheid van haar partij als zij dit verschil in opvatting direct interpreteert als het inspelen op vooroordelen en het presenteren van onjuiste informatie en speelt Bolkestein hierdoor electoraal direct in de kaart. Het geringe vertrouwen van de bevolking in het vermogen van de politiek om oplossingen voor maatschappelijke problemen aan te dragen wordt door deze discussie over een discussie zeker niet vergroot.