Verlangens

Hopelijk is het artikel "Voetbalverslag tv-miskent vrouwelijke verlangens' (NRC Handelsblad van 30 juni) ironisch bedoeld.

Als de auteur het min of meer serieus heeft bedoeld, is zij slecht geïnformeerd. Wie trapt er anno 1992 nog in de valkuil in een voor vrouwen positief bedoeld artikel vrouwen op hun plaats te zetten met behulp van de twee aloude stigma's: seks (vrouwen kijken naar voetbal om zich te verlustigen aan mannenbenen) en verzorging (of vrouwen kijken naar voetbal omdat ze hun Florence-Nightingale-complex op die arme geblesseerden willen uitleven). Is het niet mogelijk dat vrouwen, die in hun vrije tijd zelf aan sport doen, ook belangstelling voor voetbal kunnen hebben? Of wordt een vrouwelijke kijker per definitie verdacht van bovenstaande bijbedoelingen, zodat het serieuzere sportkijken toch een veilig mannenterrein blijft?