Mooie archieffilmpjes sieren zomerjazz uit Harlem

Zomerjazz bij de NOS, "Herinneringen aan Harlem", Ned.3, 20.25-21.26u.

De warboel begint al bij het begin van de documentaire Herinneringen aan Harlem, waarmee de NOS vanavond een veelbelovende serie Zomerjazz-uitzendingen begint: de ene grote naam na de andere verschijnt op het scherm, begeleid door een foto en een flard geluid - en van diversen is vervolgens in het hele programma niets meer te zien. Wat hier wordt aangekondigd als een sterrenparade, blijkt in werkelijkheid een compilatie te zijn uit een driedelige serie van de Zwitserse documentarist Erwin Leiser. Opgezet om bejaarde jazzmuzikanten over vroeger te laten vertellen en de beelden van nu af te wisselen met archiefmateriaal in glanzend zwart-wit.

Voor zover er in de programma's van Leiser een verhaallijn heeft gezeten, is die verloren gegaan in de inkorting. Wat overblijft, is een onsamenhangend allegaartje: onmiskenbaar mooie filmpjes uit de jaren veertig (coming to you from The Cotton Club, Harlem), wat fragmentarische interviews met muzikanten als de trompettist Herskine Hawkins die geen begenadigd verteller is, een sessie met overlevenden en veel beelden van Harlem op dit moment: de grote clubs van voorheen dichtgespijkerd, grauwe flats, uitgewoonde straten, vuiligheid op de trottoirs, supermarkten in plaats van theaters en bordjes die naar African Square of de Dr Martin Luther King Jr Boulevard wijzen. Lukraak aan elkaar geplakt, zonder enige logica.

Het enige wat niet kapot kan, zijn de archiefopnamen: het Ellington-orkest in zijn glorietijd (met, zo te zien, een exclusief blank publiek), de wilde kolder van Cab Calloway, die na zijn optreden met een groepje vrienden door een in de studio nagebouwd Harlem kuiert en vervolgens in een soort huiskamer een dansje maakt bij The call of the Jitterbug, een opgedofte Bill Robinson, een stukje Armstrong in een videoclip-avant-la-lettre - enfin, een feest der herkenning. Maar vergeleken bij de prachtige documentaires, die de laatste jaren elders zijn gemaakt over Harlem-attracties als The Cotton Club en het Apollo-theater, is dit een teleurstellend rommeltje.