Golfer Smits van Waesberghe teruggezet in de wachtkamer; "Natuurlijk weet ik dat ik heel goed kan worden'

Vandaag is op de Hilversumsche Golf Club het Nedcar Nationaal Open begonnen. Het kampioenschap is het hoogtepunt van het nationale seizoen, omdat zowel professionals als topamateurs meedingen naar de titel die al sinds 1929 het meest wordt begeerd. De in ons land werkzame Amerikaan Jonas Saxton won de laatste drie afleveringen en kan er zaterdag, wanneer de laatste ronde wordt gespeeld, een kwartet van maken. Iemand die daar letterlijk en figuurlijk en stokje voor kan steken, is Constant Smits van Waesberghe. Als tweede amateur in de lange geschiedenis van het toernooi was hij vijf jaar geleden op negentienjarige leeftijd alle professionals de baas.

HILVERSUM, 1 JULI. Aangemoedigd door zijn successen besloot Smits van Waesberghe in september '89 professional te worden. Een logische stap, want hij beschikt over bijzonder veel talent. Maar de aanloop naar een gevestigde status als toernooi-professional is moeilijk en duurt lang. De Brabander leek hard op weg om dit proces te verkorten, totdat vorig jaar november een discutabel regelgeval zijn verdere ontwikkeling tegenhield. Via tal van voorkwalificaties had hij een startbewijs afgedwongen voor de Qualifying School in Montpellier. Dit is het eindexamen voor de Europese Tour, waarin slechts de beste veertig spelers het recht verkrijgen de strijd aan te binden met spelers als Nick Faldo en Ian Woosnam in de vele lucratieve toernooien.

Van Waesberghe was een van de jongste spelers die erin slaagden het diploma te halen, totdat zijn twee medespelers de wedstrijdleiding na afloop mededeelden dat hij de bal van de verkeerde plaats had gespeeld. Op twee greens zou hij zijn bal een fractie voor de marker (meestal een munstuk) terug hebben gelegd en daardoor zichzelf hebben bevoordeeld. Van Waesberghe ontkende het vergrijp in alle toonaarden, maar kon niet meer het tegendeel bewijzen. De officials waren onverbiddelijk en diskwalificatie was het gevolg. Later volgde ook nog een schorsing van drie maanden.

Zelfs de Britse golfbladen publiceerden ingezonden brieven over het ongelukkige talent uit Holland. Het slachtoffer zelf wil er liever niet veel meer over kwijt. “Er zijn door veel mensen veel fouten gemaakt in deze kwestie. Ik ben er nu overheen, maar het heeft me wantrouwig gemaakt. Er wordt me gevraagd of ik mijn straf al heb uitgezeten. Alsof ik eigenlijk geëxecuteerd had moeten worden, terwijl ik zeker weet dat ik onschuldig ben.”

Bij wijze van troost kreeg hij kaartnummer 90 uitgereikt, wat betekent dat hij de helft van het aantal toernooien op de Challenge Tour kan spelen, de eerste divisie van de Europese Tour. Van Waesberghe: “Het is een grote stap om de amateurstatus in te ruilen voor die van professional. Als prof moet je weer helemaal van onderaf aan beginnen, zeker als je ambities in Europa liggen. Je moet rijper worden als speler en tegelijkertijd moet je zien een vaste plaats te veroveren op een van de twee circuits. Als prof moet je veel meer volgens een concept spelen. Eerst heb je de swing, dan de techniek en vervolgens de slag, die je moet visualiseren. Je beredeneert veel meer, totdat alles een herhaling wordt. Ook op het mentale vlak moet je eerst veel hebben meegemaakt voordat je ergens komt. Ik was al een eind gevorderd, maar ben teruggezet in de wachtkamer.”

Geduld kunnen opbrengen is misschien wel de belangrijkste karaktertrek die een golfprof moet hebben. De top ligt gemiddeld op 34 jaar. Van Waesberghe is tien jaar jonger en begiftigd met alles wat moeder natuur kon bedenken. Niettemin is hij in september waarschijnlijk zonder sponsors. “Natuurlijk weet ik dat ik heel goed kan worden,” zegt hij zelf, “maar ik weet ook dat daar tijd voor nodig is. Maar in Nederland kun je dat argument moeilijk verkopen, omdat men zo snel mogelijk resultaten wil zien. Waar men niet bij stilstaat, is dat het met golf veel langer duurt om je te ontwikkelen. In andere sporten zijn kampioenen veel jonger. Golf kun je met niets anders vergelijken. Je moet investeren, net zoals dat in een bedrijf gebeurt.”

Als amateur lag Smits van Waesberghe regelmatig in de clinch met de bond. Hij kwam graag uit voor zijn mening, maar zelfs een milde vorm van rebellie was de golfwereld niet gewend. Hoewel als individuele sport bedoeld, is golf in Nederland door de groei steeds meer een teamsport geworden. Het is niet het klimaat voor een speler met capaciteiten en ambitie om verder in te groeien. Van Waesberghe is daarom op Europa aangewezen om beter te worden. Desnoods tegen de verdrukking in, zoals nu het geval is. Of in zijn eigen woorden: “Ze zeggen wel: hoe dieper je in de put bent geweest, hoe hoger je aan de top kunt komen. Daar houd ik me maar aan vast.” Misschien haalt hij zaterdag al een deel van zijn gram op de fraaie baan van de Hilversumsche Golf Club.