Kroaten en Serviërs

Ik ben uit Oostenrijkse ouders geboren, opgegroeid in Sarajevo en heb gestudeerd in Dubrovnik en Zagreb.

Bosnië-Herzegovina is altijd een voorbeeld geweest van tolerant samenleven van Kroaten, Serviërs en moslims (geïslami- seerde oorspronkelijke Bogomielen bevolking). De huidige president Izetbegovic kan zeker niet van moslim-extremisme of nationalisme beschuldigd worden en van moslim-fundamentalisme is nooit sprake geweest. Dat Kroaten Herzegovina op dit ogenblik vernietigen, is een pertinente leugen.

Kroaten en Serviërs beschuldigen elkaar nu wederzijds van fascisme, maar virulent nationalisme is natuurlijk nog geen facisme. Borba Curuvija (NRC Handelsblad van 25 juni) spreekt met geen woord over het ontnemen van de autonomie door Servië, aan de negentig procent niet-Servische bevolking van Kosovo, geen woord over de machtswellust van (ex-)communist Milosevic, met zijn Groot-Servische waan, die de vaak primitieve bevolking stelselmatig ophitst tegen het Kroatische, Albanese en islamitische "gevaar', met geen woord over de censuur in Servië.

Welk recht hebben de Serviërs om goedwillende en onschuldige Bosniërs, alleen omdat ze zich islamiet noemen, op te sluiten in concentratiekampen zoals in Bileca en Tusla, om ze uit hun dorpen te verdrijven en zelfs uit te moorden, om Sarajevo, Mostar en Dubrovnik met granaten te bestoken en de burgerbevolking in een isolement te dwingen en te doden? Curuvija smeekt om redelijkheid! Is de huidige Servische politiek soms redelijk?