New Orleans ontpopt zich als Waterloo voor Lewis

ROTTERDAM, 29 JUNI. De olympische selectiewedstrijden atletiek in New Orleans hebben in het slotweekend opnieuw voor sensatie gezorgd. Zesvoudig olympisch kampioen Carl Lewis kwam op de 200 meter eenhonderdste van een seconde tekort om zich te kwalificeren voor Barcelona. Eerder had hij ook al de 100 meter gemist. Lewis komt nu op de Spelen alleen uit bij het verspringen en misschien bij de 4 x 100 meter.

Dan O'Brien, de gedoodverfde olympisch kampioen bij de tienkamp, slaagde er helemaal niet in zich te plaatsen voor Barcelona. Hij miste bij het polsstokhoogspringen zijn aanvangshoogte van 4,80 meter en haalde op dat onderdeel geen enkel punt. O'Brien was de vierde Amerikaanse wereldkampioen die ten prooi viel aan het meedogenloze Amerikaanse selectiesysteem, waarbij één slechte dag onmiddellijk fataal is. Carl Lewis (100 meter), Antonio Pettigrew (400 meter) en Kenny Harrison (hinkstapspringen) waren al eerder onderuit gegaan.

Ook Butch Reynolds, de geschorste wereldrecordhouder op de 400 meter, is zaterdag onder de spanning bezweken. Met succes had hij bij de burgerrechter een startverbod aangevochten. En met uitstekende tijden had hij zich door de voorrondes geworsteld. Maar in de finale bleef hij steken op een vijfde plaats. Weliswaar komt hij daarmee in aanmerking voor de 4 x 400 meter estafetteploeg maar of hij daarvan mag deel uit maken hangt af van de Internationale Amateur Atletiek Federatie. Gezien de onbuigzame houding van de IAAF in het verleden is het vrijwel zeker dat Reynolds in Barcelona niet aan de start verschijnt.

Lewis zal er in elk geval niet bij zijn op de sprintnummers. De grootste sprinter aller tijden, die in Los Angeles op de 200 meter al een gouden medaille won en daar in Seoul nog een zilveren aan toevoegde, kwam gisteren in de finale van de olympische selectiewedstrijden niet verder dan een vierde plaats. Hij zocht troost bij zijn teamgenoot en vriend Leroy Burrell, die zich met zijn vijfde plaats ook niet kwalificeerde, maar zich eerder wel op de 100 meter had geplaatst. Wereldkampioen Michael Johnson won de race in 19,79 seconds. Mike Marsh, die als vierde was geëindigd op de 100 meter, kwam als tweede over de finish. Bates werd derde in een tijd van 20,14, eenhonderdste seconde sneller dan Lewis.

Lewis waarschuwde dat het voorbarig is om hem af te schrijven, ook al is hij inmiddels 31. Hij zei dat hij in New Orleans erg veel last had gehad van de extreem hoge hitte en de hoge luchtvochtigheidsgraad, en dat hij zich de hele week slap had gevoeld en hoofdpijn had gehad. “Dit was gewoon mijn week niet.” Maar hij bestreed dat hij overweegt om met topsport te stopppen.”

Ook Dan O'Brien, de 29-jarige wereldkampioen tienkamp, gaat door na de Spelen, ook al zal hij er in Barcelona niet bij zijn. Vóór het polsstokhoogspringen stond O'Brien nog 512 punten voor op zijn naaste belager Dave Johnson. Hij leek rechtstreeks af te stevenen op een verbetering van het wereldrecord van Daley Thompson uit 1984. Maar na zijn drie foutsprongen op 4,80 meter kon hij dat totaal van 8.847 punten wel vergeten. Hij eindigde met 7.856 punten op de elfde plaats.

Winnaar Dave Johnson die met 8649 punten de op één na beste seizoenprestatie leverde, was meer ontdaan dan gelukkig. Hij begon bijna te huilen toen O'Brien miste. “We hadden afgesproken dat we samen naar Barcelona zouden gaan”, zei Johnson. “Nu blijft een deel van mij thuis.”

O'Brien zelf kon nauwelijks geloven wat hem overkwam. Hij was er zo van overtuigd dat hij 4,80 meter zelfs met ogen dicht kon springen, dat hij de lagere hoogten achteloos aan zich voorbij liet gaan. Na twee mislukte sprongen leek hij compleet in paniek te raken. Bij de derde sprong kwam hij niet eens ter hoogte van de lat.

Butch Reynolds betaalde in de finale van de 400 meter de tol voor maandenlange juridische touwtrekkerij. Na een uitstekende start moest hij bij de finish vier atleten voor zich dulden. Danny Everett, bronzen medaille-winnaar in Seoul, versloeg zijn clubgenoot Steve Lewis, vier jaar geleden olympisch kampioen. Zijn winnende tijd was 43,81, de op een na beste tijd die ooit is gelopen. Alleen Reynolds was bij het vestigen van zijn wereldrecord ooit snller gegaan. Quincy Watts en Andrew Valmon eindigden respectievelijk als derde en vierde.

Reynolds zei na afloop dat de zenuwen hem toch teveel parten hadden gespeeld. Hij is al maanden bezig om zijn schorsing wegens het gebruik van doping aan te vechten. De Amerikaanse burgerrechter heeft hem in het gelijk gesteld, maar de Internationale Amateur Atletiek Federatie houdt halsstarrig vast aan de schorsing De IAAF bepaalde ook dat hij niet aan de selectiewedstrijden mocht meedoen, een verbod dat door de burgerrechter weer ongedaan werd gemaakt.

Formeel geeft zijn klassering in de finale recht op een plaats in de estafetteploeg, al is het dan maar als reserve. Maar de IAAF liet vrijdag nog eens ten overvloede weten dat hij in Barcelona in geen geval welkom is. De federatie wil zijn schorsing van twee jaar zelfs verlengen omdat hij het heeft gewaagd bij een burgerrechter in beroep te gaan. De Amerikaanse atletiekbond vindt dat zo'n extra straf te ver gaat. Volgens de bond heeft hij alleen maar gebruik gemaakt van een grondrecht. De atletiekbond wil Reynolds voordragen voor de Olympische ploeg, maar acht de kans op slagen minimaal.

Jackie Joyner-Kersee won na de tienkamp ook het verspringen met een sprong van 7,08 meter. Dat betekent dat ze in Barcelona haar beide olympische titels kan verdedigen. Ook Gail Devers wist zich te plaatsen op twee onderdelen. Op de 100 meter horden werd ze overtuigend eerste in een tijd van 12,55 seconden. Eerder was ze op de 100 meter als tweede geëindigd.

De prestaties van Devers waren extra opmerkelijk, omdat ze twee jaar geleden nog te horen had gekregen dat een voet geamputeerd moest worden. Eerst was vastgesteld dat ze aan die voet een typische sportersblessure had, maar later bleek dat ze geveld was door een zeldzame ziekte. Als bestraling niet zou helpen, moest de voet eraf. “Er was een tijd dat ik ervan overtuigd was dat ik nooit meer zou kunnen lopen”, zei Devers. “Om over hard lopen niet eens te spreken. Het is een zegen als je zo'n tweede kans krijgt.”