Gevangenisstraffen geëist tegen "dieren-makelaars'

DEN BOSCH, 29 JUNI. Dierenartsen geven gezondheidsverklaringen af voor dieren die naar het buitenland moeten, zonder de dieren gezien te hebben. Dit zei advocaat mr. G.Reinartz vorige week tijdens het proces in Den Bosch tegen twee van illegale handel in bedreigde diersoorten verdachte "dieren-makelaars'.

Voor de rechtbank in Den Bosch stond vorige week het echtpaar W.J. (41) en A. van R. (38) terecht. J. is de afgelopen jaren door de Algemene Inspectie Dienst ten minste twaalf keer betrapt op de smokkel van dieren. Ook in België liep hij een aantal keren tegen de lamp. In Nederland werden de zaken geseponeerd of met een relatief lichte geldboete afgedaan.

Dat was ditmaal anders. Na een grootschalig onderzoek van Justitie hoorde J. negen maanden tegen zich eisen en honderduizend gulden boete en zijn vrouw A.v.R. zes maanden en vijftigduizend gulden. Hun advocaat bepleitte vrijspraak wegens gebrek aan bewijs. Het ministerie van Landbouw, Natuurbehoud en Visserij reageert verheugd op de eis tegen het duo. Het is in Nederland voor het eerst dat tegen handelaren in beschermde dieren gevangenisstraffen zijn geëist. De "dieren-makelaars' kochten over de hele wereld reptielen en amfibiën. Van giftige kikkers uit Nicaragua, zeldzame wurgslangen uit Indonesië tot kameleons uit Madagascar.

De officier van justitie mr. G. Bos legde hen onder meer valsheid in geschrifte ten laste. Zo werd een gezondheidsverklaring nagemaakt die nodig was voor de export van dieren naar Zweden. Volgens de raadsman van het echtpaar, mr. G.Reinartz, waren deze vervalsingen niet eens nodig geweest. Hij toonde een gezondheidsverklaring voor een tiental dieren, waaronder twee fictieve, die daags tevoren voor vijftien gulden door een dierenarts was getekend. Dierenartsen geven volgens hem regelmatig gezondheidsverklaringen af voor dieren die naar het buitenland moeten, zonder de dieren gezien te hebben. Officier van justitie mr. G. Bos reageerde geschokt: “Als dat klopt, is deze bedrijfstak aan sanering toe.”

Volgens mr. Bos handelde het echtpaar willens en wetens met malafide aanleveraars. Hij wees op regelmatig terugkerende zinsnedes in de handelscorrespondentie over het verbergen van dieren in de transportkisten. “Waarom gaat u met deze handelaren in zee?” vroeg hij hen. “Omdat er geen andere zijn”, antwoordde J. Volgens hem kunnen aanleveraars de dieren vaak niet uit elkaar houden, daarom doen ze er gewoon maar wat in. “Ze begrijpen ook niet waarom ze wel een boa mogen eten, maar volgens internationale regels datzelfde dier niet mogen versturen.”

Een ambtenaar van de algemene inspectiedienst vertelde over vijf "verborgen schildpadden' die in de deur van een kist met slangen uit Madagascar verborgen waren. “Wanneer je door het deurtje keek zag je alleen slangachtigen.” Volgens de ambtenaar waren deze schildpadjes niet op de factuur aangegeven. J. zij in zijn verweer dat hij geen greep had op het soort dieren dat naar hem verstuurd werd, noch op de manier waarop dat gebeurde.

De officier stelde dat de hele problematiek rond de wetgeving inzake de handel in bedreigde diersoorten door de onduidelijkheid en de vele afwijkende regels per land, buitengewoon complex en fraudegevoelig was. Toch eiste hij tegen het echtpaar vrijheidsstraffen en fikse geldboetes. “Hun geweten loopt via hun portemonnee”, aldus de officier.

Uitspraak 10 juli.