GEERT VISSERS 1960 - 1992; Hellun Zelluf

“Hellun Zelluf wenst jullie voor het laatst veel Geloof, Hoop en Lu- Lu-Liefde” liet de performer Geert Vissers afgelopen zaterdag in sierlijke letters in zijn overlijdensadvertentie weten. Vissers is slechts 31 jaar geworden, maar hij wist te relativeren, ook op het moment dat het ernst werd. Zo speels en weerbaar als zijn laatste wens is ook zijn korte carrière geweest. Een carrière die bepaald werd door de "lu-lu-liefde'.

Vissers verwierf bekendheid in de hoofdstad - en de laatste jaren ook daarbuiten - door zijn creatie Hellun Zelluf. Hij was zijn eigen kunstwerk, zijn eigen permanente tentoonstelling.

Een venijnig, rechtopstaand plukje haar op het gladgeschoren hoofd, tot aan de haargrens getrokken wenkbrauwlijnen, een rode kersemond, centimeters lange wimpers en een onmiskenbaar zwak voor stola's en veren maakten van hem een bijna ouderwets-extravagante travestiet. Zijn aan het Berlijn van de jaren twintig herinnerende uitmonstering was uiteraard bedoeld om aandacht te trekken, maar Vissers onderscheidde zich minstens zo sterk door die aandacht niet voor zichzelf te houden. Hij stelde zijn geheel buiten de gangbare moraal vallende verschijning juist in dienst van de moraal.

Daarom was hij een kunstenaar, iemand die zijn politieke en morele overtuigingen een hoogstpersoonlijke vorm gaf. Die overtuiging kwam tot uiting in zijn presentatie van de Gay Dating Show, een homoseksuele variant op Carry Tefsens populaire "koppel'-programma Op goed geluk.

De maandelijks in de Amsterdamse discotheek Mazzo georganiseerde show werd een groot succes door de uitzendingen op het lokale televisiestation Salto. Het programma was niet alleen een blijk van verzet tegen heteroseksuele suprematie, het bood Vissers ook de mogelijkheid om, los van seksueel sektarisme, zijn eenvoudige boodschap uit te dragen: "l-l-liefduh', "l-l-liefduh' en nog eens "l-l-liefduh'.

In dezelfde geest maakte hij vorig jaar een theaterprogramma, vervulde hij een hoofdrol in Erwin Olafs korte film Tadzio en benutte hij zijn vele optredens in televisie-programma's om op de noodzaak van safe-sex en op het gevaar van Aids te wijzen.

Van zijn laatste optreden is een documentaire gemaakt die in het teken staat van de strijd tegen Aids en die de komende tijd op homo-festivals vertoond zal worden. Ook de vorig jaar opgerichte Stichting Hellun Zelluf zet zich in voor voorlichting over safe-sex.

Vissers besefte als geen ander, dat hij dank zij zijn excentriciteit de kans kreeg te zeggen wat hij belangrijk vond. Zijn verschijning was spel - de stilering van een serieuze overtuiging. Dat hij door dat spel het gevaar liep voor een malle relnicht versleten te worden, kon hem niets schelen. En dat is eigenzinnigheid die intelligentie vereist, en moed.