Krajicek in greep van de boulevardpers

LONDON, 27 JUNI. Halverwege de persconferentie buigt de verslaggever van The Sun zich in mijn richting. “Is hij getrouwd, heeft hij een vriendin. Of is hij, uuuh...?” Ik kan zijn verhaal niet sensationeler maken dan hij nu al in gedachten heeft. Een jonge, Nederlandse tennisser, Richard Krajicek als elfde geplaatste voor Wimbledon die in een vraaggesprekje met de Nederlandse radio heeft gezegd dat tachtig procent van de vrouwentennissers “vette varkens” zijn. Op de baan niet vooruit te branden. En altijd zeuren over een even hoog prijzengeld als de mannen.

Dagen hebben ze gewacht op een incident. De verslaggevers van de sensatiebladen Sun, Star, Daily Mail, Today en Express. Alles wat "not-tennis' is omarmen ze. Veel verder dan de ontboezeming van Steffi Graf dat ze best in Londen wil wonen zijn ze deze week niet gekomen. Maar nu dit. "Lazy fat pigs', korte woorden die het lekker doen in de kop. En het duivelse toeval wil dat Martina Navratilova haar persconferentie precies voor die van de uitgeschakelde Krajicek geeft. “Ik denk dat je sommige vrouwen dik kunt noemen. Maar er zijn ook honkballers die er uitzien of ze de hele dag bier drinken en toch home runs slaan. Je moet mensen niet op hun uiterlijk beoordelen. Wat hij zegt is beledigend. Er is geen reden om zulke opmerkingen te maken”, reageert ze bozig.

Wat ze doet als ze hem straks in de gang tegenkomt. “Dan sla ik 'm in elkaar”, noteren ten minste vijftig ijverige pennetjes in hun bloknotes.

Zo werd Krajiceks roemloze afgang op Wimbledon, een nederlaag tegen de minder getalenteerde Fransman Arnaud Boetsch in vijf sets (4-6, 7-6(6), 3-6, 7-6(5), 6-2) toch nog groot nieuws. Verbaasd kijken twee onschuldige jongensogen de eivolle zaal rond. Zijn gezicht nog ongeschonden. Navratilova niet tegengekomen op weg naar het zaaltje en als ze wat later zelf komt horen wat hij te vertellen heeft is de Britse pers net vertrokken en zijn alle pikante vragen al gesteld en vertrekt ze maar weer.

Of hij het nog één keer wil herhalen? Hij voldoet gedwee aan het verzoek om er vergoelijkend aan toe te voegen dat hij “een beetje overdreven had. Wat ik bedoelde te zeggen is dat...”

“Het maar 75 procent is? Hahaha,” roept iemand in de zaal.

“Ja. Maar ik wilde zeggen dat veel vrouwen te zwaar zijn. Sommigen zijn gewoonweg behoorlijk dik. Ik wilde alleen maar duidelijk maken dat ze altijd klagen over het feit dat ze niet het zelfde prijzengeld krijgen en ik vind dat ze blij moeten zijn met wat ze hebben.”

De official van de All England Club, die een feilloos gevoel heeft voor de broeierige sfeer in het zaaltje en weet dat het Britse schrijversvolk deze prooi niet los wil laten, stelt voor om op vragen in het Nederlands over te gaan. Krajicek zegt dat hij eerst schoon schip wil maken, uitleggen waar het hem werkelijk om te doen was. Alleen zijn ze daar niet voor gekomen. Dus opent het vragenvuur opnieuw. Of hij iemand in het bijzonder in gedachten heeft, hoe de vrouwen zullen reageren die een probleem met hun gewicht hebben, of hij in twee love-sets van Monica Seles zou winnen, of andere spelers er net zo over denken, of hij er spijt van heeft (“Ik had niet moeten zeggen dat het vette varkens zijn”) en of de vrouwen blij zullen zijn als ze zijn resultaat van vandaag horen?

Satanische geesten zouden misschien genoten hebben van de martelgang. Hoe hij de tiebreak verloor van de tweede en de vierde set. Problemen had met de risicovolle, harde opslag van Boetsch, de 23-jarige nummer 44 van de wereldranglijst. Gebukt gaat onder een zwakke return, een gevecht leverde met de grasmat waarop hij ondanks de nieuwe schoenen die hij elke partij aantrekt steeds uitgleed. “Mijn voetenwerk moet beter worden”, reageert hij.

Dat gras niet zijn favoriete ondergrond is wil hij niet als excuus gebruiken. Natuurlijk is hij met zijn lengte in het nadeel wanneer de ballen laag worden gespeeld, nauwelijks opspringen en ergert hij zich er nu eenmaal aan dat de bal op het 8 mm korte gras niet altijd de richting volgt die hij in gedachten heeft. “Maar ik heb er geen uitgesproken hekel meer aan, zoals vorig jaar. Ik heb me er bij neergelegd dat het zo is.”

Feit is wel dat de nummer twaalf van de wereld ook zijn derde Grand-Slamtoernooi van dit jaar teleurstellend afsloot. Na de terugtrekking voor de halve eindstrijd wegens een schouderblessure in Melbourne, uitschakeling in de derde ronde van Roland Garros (en weer een schouderblessure) en nu eveneens in de derde ronde van Wimbledon blijven steken is de oogst wel heel erg karig. Behalve dan dan hij geen blessure had, al was het opvallend dat hij in de vijfde set wel minder hard serveerde. Het kan net zo goed een teken van berusting zijn geweest. Volgens Krajicek was het geen van beide.

Nederlanders hebben de laatste jaren zelden uitgeblonken op gras, maar dat niemand de vierde ronde haalde is al weer even geleden. De aandacht die de tabloids vandaag voor een Nederlandse Wimbledon-speler is al even opmerkelijk. “Ik had niet verwacht dat de Engelse kranten erover zouden beginnen. Eerst tegen Navratilova, die ik natuurlijk niet bedoelde. Dat is net Arnolda Schwarzenegger. Bovendien, als ik echt zeg wat ik op mijn lever heb, zit het hier nog voller.” Wat hij nu gaat doen? “Ik blijf tot de laatste zaterdag: voor de vrouwenfinale.”