ABP-affaire

Hoofdbestuur en centrale beleggingsraad van het ABP en de aandeelhouders van Rodamco hebben één ding gemeen: ze hadden allemaal zo hun twijfels over de "deal van de eeuw', de investering van 2,5 miljard gulden van het ABP in Rodamco.

In de rij sceptici staat nu ook de Algemene Rekenkamer.

De Rekenkamer treurt. Het ministerie van financiën heeft de wet moeten aanpassen, anders mocht het ABP het pakket niet kopen. Vóórdat de wetswijziging van kracht was, mocht het ABP alleen maar een meerderheid in andere bedrijven kopen. Die regel was bedacht, omdat het ABP alleen als meerderheidsaandeelhouder kon eisen dat de Rekenkamer de boeken zou controleren. Als minderheidsaandeelhouder kan je zoiets niets eisen.

Het ABP had natuurlijk meer dan de helft van Rodamco kunnen kopen, maar het ABP wilde graag van de verantwoordelijkheid van het vastgoed af en Rodamco had weinig behoefte aan pottekijkers. Daarom zit het ABP nu met ingewikkelde constructies rechtstreeks en via dochters in Rodamco, allemaal zonder enig toezicht van de Rekenkamer. Financiën heeft alle sancties uit handen gegeven. De rust is bij ABP weergekeerd: als het pensioenfonds nu op het gebied van onroerend goed vreemd gaat is er niemand die een tweede ABP-affaire kan ontketenen.