Sloop Bijlmerflats "je reinste deportatie'

AMSTERDAM, 25 JUNI. “Dan gaan ze nu zelfs bommen uitvinden man, om onze stem te smoren!”. Op de stoep voor het stadsdeelkantoor lopen de gemoederen hoog op. “Nu of nooit. Go, go, go”, scandeert een groep Surinaamse jongens. De hoorzitting over de sloop van twee flats in de Amsterdamse Bijlmermeer werd gisteravond plotseling afgebroken toen de politie het gebouw liet ontruimen wegens een bommelding. “Ach man, dat is een smoes om die vergadering te gaan boycotten. Laat haar ontploffen, dan gaan we allemaal dood”.

Op het plein van het winkelcentrum Ganzenhoef had zich om half acht een kleine menigte verzameld. “Ga die dingen een beetje verven. We wonen hier toch prachtig?” , zegt een vrouw. Haar zwarte vlechtjes dansen woest. Al zestien jaar woont ze in een van de twee flats die volgens de projectgroep "vernieuwing Bijlmermeer' tegen de grond moeten. “Ik heb hier mijn familie, mijn vrienden. Waar moet ik straks naar toe gaan met mijn vijf kinderen?” De projectgroep wil de flats vervangen door een aantal dure koopwoningen, zodat "de eenzijdige sociale samenstelling van de wijk' doorbroken wordt. “Weet u wat het is”, zegt een mevrouw met grijze haren. “Je reinste deportatie! We zitten hier allemaal aan de onderkant en dat willen ze opruimen”.

Over de snelweg trekt een bonte demonstratie richting deelraadkantoor. “Geen sloop maar hoop”, zingen de mensen. Twee Surinaamse vrouwen rekenen voor wat de sloop hun gaat kosten. “Alleen al mijn vloerbedekking is 4000 gulden waard. Dan willen ze ons afkopen met een verhuispremie van 5000 gulden”. Driftig stappen ze voort op hun gouden schoentjes. De verhalen over gettovorming en criminaliteit zijn onzin, zeggen ze. Hun kinderen spelen hier buiten in het groen. “Het zijn niet de junken, maar de goedgeklede heren van de projectgroep en de gemeente die ons beroven”, zegt de grijze mevrouw. “Ik zal u vertellen: Dat plan wordt een flop. Die rijken komen hier toch nooit wonen”.

Juichend valt de demonstratie op de hoorzitting binnen. “Mensen die willen inspreken kunnen zich inschrijven”, probeert de voorzitter. Op de grijze vloerbedekking keert langzaam de rust terug. “Velen van ons komen van duizenden kilometers over de oceaan. We hebben in de flats Gerenstein en Geinwijk een veilige thuishaven gevonden”, zegt een woordvoerder van de bewoners. “Bij ons hebben de begrippen burenhulp en multi-culturele samenleving inhoud gekregen.”

De een na de andere spreker beklimt het gestoelte in een poging de deelraadsleden te overtuigen op 7 juli aanstaande tegen de sloopplannen te stemmen. “Heeft het eigenlijk nog zin om hier iets te zeggen?”, vraagt mevrouw Haan namens de bewoners van de FD-buurt. “De soep is allang gekookt en nu wachten ze tot we hem doorslikken.” Dan komt plotseling de mededeling dat het gebouw ontruimd moet worden. “Laten we rustig naar buiten gaan”, zegt de deelraadvoorzitter. Zijn woorden veroorzaken een ware explosie. “Ze hebben die bom bedacht om ons af te koelen”, roept een man.

Buiten begint het wachten. “Je breekt ons niet af”, roepen de mensen. “Ik begrijp de emotie wel”, zegt Tineke van den Klinkenberg, lid van de projectgroep. “Aan de ene kant is het mooi, dat samenleven van al die kleuren. Aan de andere kant zijn er toch ook die enge parkeergarages, dat gevoel van onveiligheid. Dan zeg ik: Gooi gewoon een deel plat en begin opnieuw”. Een mevrouw vraagt waarom het zo radicaal moet. Waarom knapt men de Bijlmer niet gewoon op? “Wie doet dat?”, bitst Van den Klinkenberg. “Met welk geld? De woningbouwvereniging is vrijwel failliet. Dit is de enige manier om projectontwikkelaars aan te trekken”.

Als anderhalf uur later de stadsdeelvoorzitter komt vertellen dat er geen bom is gevonden, maar de hoorzitting toch wordt opgeschort, breekt de hel los. “Binnen, binnen, we gaan toch naar binnen!”, roepen de mensen. Ze worden door de politie tegengehouden. De voorzitter wil de zitting vrijdag, tijdens de finale van het Europees kampioenschap, voortzetten. Opnieuw oogst hij storm. Pas na uren vergaderen valt het besluit om de hoorzitting te verdagen naar aanstaande maandag om zeven uur 's avonds. “Ach”, zegt een opbouwwerker. “Zo gaat het al jaren. De gemeente en de deelraad hebben allang besloten dat de plannen door gaan. Wij mogen een dansje maken.”