Ross Perot komt onder vuur; Perot laat zelfs zijn kinderen scherp in de gaten houden

WASHINGTON, 25 JUNI. De miljardair Ross Perot, die als onbekende cowboy met witte hoed de Amerikaanse politieke arena heeft betreden, is op een spervuur van kritiek gestuit. De Amerikaanse media hebben inmiddels de vlekken op zijn witte hoed aangewezen. De negatieve berichtgeving heeft zijn populariteit nog niet verminderd, maar hij heeft wel meer tegenstanders onder de kiezers gekregen.

Perots rivalen, president Bush en de Democratische presidentskandidaat Clinton, durven hem nu rechtstreeks aan te vallen. Vooral Perots neiging om particuliere onderzoekers op zijn tegenstanders los te laten kwam de afgelopen dagen aan het licht. Republikeinen in het Witte Huis wijzen op autoritaire trekjes van Perot. “Stel je voor dat hij de belastingdienst, de FBI en de CIA onder zijn controle heeft. Wie zou er dan volgende keer worden onderzocht?”, zei vice-president Quayle. Zo ondergaat Perot de gebruikelijke cyclus van uiterste stemmingen, waarmee in Amerika nieuwe sterren aan het firmament worden ontvangen, van kinderlijk enthousiasme tot zwart cynisme.

Perot weet tijdens een van zijn zeldzame persconferenties gisteren de negatieve berichtgeving aan “vuile Republikeinse trucs”. Volgens hem hadden de Republikeinen alle negatieve feiten opgegraven en de negatieve berichtenstroom georkestreerd. Met zijn persconferentie voegde Perot zich gisteren ook bij het nietes-welles van de politiek dat de Amerikanen zo haten.

Volgens een opiniepeiling van The New York Times is het aantal Amerikanen dat een negatief oordeel heeft over Perot de laatste weken verdubbeld tot 20 procent. Het percentage tegenstanders van Perot benadert nu het percentage aanhangers. Bij de Democratische presidentskandidaat Clinton en bij president Bush heeft het percentage tegenstanders dat van de supporters allang gepasseerd. Bush en Perot zijn nu even populair en Clinton ligt achter.

Zo kan het voorverkiezingenseizoen eindigen met drie zwaar gehavende kandidaten. Opiniepeilingen hebben beperkte voorspellingswaarde, vijf maanden voor de verkiezingen. Bij een controlepeiling nam Desert Storm-generaal Schwarzkopf Perots plaats in en hij scoorde bijna even hoog. Perot, die zijn kandidatuur binnenkort officieel aankondigt, heeft vooral geprofiteerd van de grote aandacht voor de resultaten van opiniepeilingen.

Zondag meldde The Washington Post dat Perot in 1987 de persoonlijke financiën van toenmalig vice-president Bush en diens eventuele betrokkenheid bij het Iran/contras-schandaal had laten onderzoeken. Ook waarschuwde hij Bush over mogelijk wangedrag van zijn zonen. President Bush kon afgelopen maandag zijn woede nauwelijks bedwingen toen journalisten hem daar naar vroegen en deed voorkomen alsof Perot zijn zoons ook had laten onderzoeken. “Ik moet eerst tot tien tellen”, zei hij dramatisch. In een televisie-interview weidde hij verder uit: “Dit is beneden de maat”. “Ik ben er ziek van als het waar is en ik denk dat het Amerikaanse volk dat soort tactieken zal verwerpen.” Hij vond het “on-Amerikaans”.

De Texaanse superzakenman heeft weinig geduld met andersdenkenden en vermoedt gauw samenzweringen. Met vice-president Bush kwam Perot in aanvaring toen die geen medewerking meer wilde verlenen aan Perots speurtocht naar overlevende Amerikaanse krijgsgevangenen in Noord-Vietnam. “Deze wereld is vol leeuwen, tijgers en konijnen. En u bent een konijn”, voegde hij Bush toe.

Mensen die feiten presenteren die niet overeenkomen met zijn theorieën kijkt Perot hoofdschuddend aan. Voor inlichtingenspecialisten die Perots theorieën moesten uitzoeken, was het een wanhoop. Perot toonde aan ieder die het wilde zien een naaktfoto van een Vietnamese die een verhouding zou hebben gehad met Richard Armitage, een toenmalige functionaris van het Pentagon. Perot heeft Armitage laten schaduwen en kreeg toen deze foto als bewijslast. Armitage heeft zich onder andere wegens die foto teruggetrokken als kandidaat voor een onderministerschap op het ministerie van buitenlandse zaken. Hoewel Armitage inderdaad een verhouding met die vrouw had, was er geen verband met krijgsgevangenen in Noord-Vietnam.

Perot houdt van spectaculaire Rambo-operaties om vermeende krijgsgevangenen te redden. In 1980 betaalde hij de expeditie van een soldier of fortune naar Zuidoost-Azië. In 1979 bevrijdde een team van hem twee collega's van zijn bedrijf uit Iran. In 1986 wilde hij betalen voor de bevrijding van Amerikaanse gijzelaars in Libanon.

Als oud-marineman heeft Perot een voorliefde voor militairen, hoewel hij vroeger zijn vader tevergeefs had ingeschakeld om de marine vervroegd te kunnen verlaten. In zijn computer-administratiebedrijf werkten voornamelijk ex-militairen. In rode overalls gekleed namen ze de administratieve afdeling van een bedrijf over, en ze maakten gebruik van militaire terminologie. In zijn nieuwe computerbedrijf neemt Perot “voor 100 procent mensen aan die net zijn ontslagen uit de strijdkrachten van Desert Storm”, zo zei hij in een van zijn vele televisie-interviews. “Ze zijn gewoon te goed om waar te zijn”.

Er heerst militaire orde op het werk. Kantoormedewerkers van Perots bedrijven moeten in zwarte pakken en witte overhemden gekleed gaan. Er wordt gebruik gemaakt van leugendetectortests. Wie overspel heeft gepleegd, wordt ontslagen. Ook zijn kinderen laat hij scherp in de gaten houden. Ze moeten breken met vrienden die hem niet aanstaan.

Er zijn veel voormalige krijgsgevangenen onder degenen die handtekeningen voor Perot verzamelen. Bij campagne-bijeenkomsten sporen sommige aanwezige ex-militairen graag wereldwijde samenzweringen op. Een ex-politieagent die een boek schreef over een vermeende wereldwijde drugsorganisatie Octopus, waar ook de Rockefellers bij betrokken zouden zijn, kreeg zelfs een bemoedigend telefoontje van Perot.

Perot zou de Amerikaanse constitutie graag veranderd willen zien. “Waarom winnen landen als Japan en Duitsland?”, zei Perot. “Zij kregen nieuwe constituties in 1945.” Perot zou als president via een rechtstreeks elektronisch systeem de meningen van de kiezers willen peilen voor hij tot handelen zou overgaan. Commentatoren vergelijken hem al met Mussolini of bezigen de uitdrukking "Perotnist'. Hij haat politiek en verheerlijkt de actie.