Linda de Mol nieuwe vedette Duitse televisie

De nieuwe vedette van de Duitse televisie heet Linda de Mol. Met een eerste reeks afleveringen van Traumhochzeit, de Duitse versie van de in Nederland allang geliefde huwelijksaanzoekshow Love letters, is de blonde presentatrice uitgegroeid tot een ster-attractie wier portret de omslagen van talloze Duitse boulevardbladen siert.

Haar broer, de Hilversumse producent John de Mol, heeft deze week een contract van 220 miljoen gulden met de Duitstalige commerciële zender RTL Plus afgesloten voor drie jaar programma's. Daartoe behoren een voortzetting van Traumhochzeit en een nieuwe formule (Kollegen, Kollegen), die eveneens door zijn zus zal worden gepresenteerd. Maar ook het door De Mol ontwikkelde Doet-ie 't of doet-ie 't niet krijgt komend seizoen een Duitse versie, net als hier te presenteren door Peter-Jan Rens.

De export van Nederlandse showformules inclusief de presentatoren, die in Duitsland als “weldadig menselijk en ontspannen” worden ervaren, begint door het contract voor De Mol opmerkelijke afmetingen af te nemen. Rudi Carrell, gelieerd aan de Duitse tak van Joop van den Ende Produkties, boekt al enkele jaren succes met Duitse versies van programma's als de Surprise show en de Playbackshow. Voorts gaat Ron Brandsteder, eveneens via Van den Ende, zijn shows in het Duits presenteren. Ook in het verleden vonden Nederlandse presentatoren al emplooi in Duitsland, maar nooit eerder werd er op zo'n grote schaal gebruik gemaakt van Nederlandse ideeën.

“Het soort amusementsshows dat hier wordt geproduceerd, is in het buitenland goeddeels onbekend”, verklaart Van den Ende. “Natuurlijk bestaan er overal spelletjes, maar niet de mengvormen die in Nederland zijn ontwikkeld. Zelfs in Engeland en Amerika wordt daar met veel belangstelling naar gekeken.” Net als De Mol beperkt Van den Ende zich niet tot het verkopen van een formule; de uitzendingen worden stuk voor stuk in eigen huis gepresenteerd. “Men is er in Duitsland aan gewend vier dagen uit te trekken voor het maken van één uitzending. Wij doen dat veel efficiënter, omdat we altijd met beperkte budgetten hebben moeten werken. Dat heeft in de loop der jaren geleid tot een werkwijze, die niet zo makkelijk te evenaren is.” (HvG)