Foto: Drie maanden geleden bevond ik mij in een ...

Foto: Drie maanden geleden bevond ik mij in een nachtelijk dranklokaal.

Daar begon schilder-tekenaar-fotograaf Willem van Malsen tegen mij te praten. Helaas was ik al dronken. De volgende dag bleek dat ik had afgesproken om bij elke foto, die hij mij op dinsdag zou overhandigen, op woensdag een beschouwing te schrijven, die dan, met de foto, op donderdag op de Achterpagina zou verschijnen.

Ik moet die nacht beweerd hebben dat je van elke foto kon bewijzen dat er iets anders op stond dan er op stond. Daarom heette de serie Negatieven.

Dertien onrustige woensdagen werden het, tot ik bezweek.

Toen ik Willem mijn capitulatie aanbood, gaf hij mij, als laatste foto, deze. De eerste van de serie waar geen Westeuropeaan aan kan twijfelen wat het voorstelt.

We staan op de Kunstenbrug en kijken naar het Oosten, waar het Rokkenjagersplein links met de Rechteroever en rechts met de Linkeroever wordt verbonden door de uitgepakte Nieuwe Brug, de oudste brug van Parijs.

Hebben de Japanners in hun land Parijs nagebouwd? Heeft Van Malsen twee heren gefotografeerd en voor een prentbriefkaart geplakt? Nee, ik herken de heren, en ik weet dat zij daar stonden op de ijzeren voetgangersbrug uit 1803. Links staat Alain Malraux en rechts Alain Du Perron (althans: dat is zijn witte regenjas). Twee eerlijke juristen, maar gebukt onder de Menselijke Conditie van de Smalle Mens.

Er kunnen weinig Europeanen zijn die dit stadsgezicht niet kennen. De bomen op de eilandpunt zijn extra krachtig door het licht dat miljoenen ogen naar ze toe kaatsten. Wie durft zo'n afgelikte plek te fotograferen? Juist.