Buchenwald

Arben den Braber schrijft in "Navrante historie van Buchenwald' (NRC Handelsblad, 20 juni) dat het concentratiekamp na de oorlog ook nog door de Sovjets is gebruikt als interneringskamp. Dit mag gerust concentratiekamp worden genoemd.

Tijdens een bezoek, dat ik als scholier (ik woonde toen in Leipzig) aan Buchenwald bracht in het voorjaar van 1955 zag ik aan de rand van het kamp twee sovjet-militairen met machinepistool in de aanslag met drie of vier gevangenen die onder toezicht van de soldaten aan de prikkeldraad-omheining moesten werken. Er was toen dus naast het oude kamp kennelijk nog een nieuw.

Uiteraard mocht je daar tegen niemand iets over zeggen, ik had ook niet het lef om daarvan een foto te maken, wel heb ik andere dingen zoals de resten van verbrandings-ovens gefotografeerd. In een reportage op de Duitse televisie werd enkele maanden geleden ook melding gemaakt van een tweede kamp naast het oude concentratiekamp, en dat daar ook weer slachtoffers waren gevallen. Inderdaad een zeer trieste geschiedenis. Nog triester is dat nog steeds zeer weinig over dat tweede kamp bekend is, en over zijn "bewoners'. Voor mij, en voor enkele van mijn medescholieren was deze ontmoeting een veeg teken. De "antifaschistische Erziehung' was toen al mislukt.