Arrogantie Nederlanders prikkelde Deense spelers

GOTHENBURG, 24 JUNI. Overschatting en arrogantie. Het waren twee woorden die gisteren regelmatig vielen op te tekenen uit de monden van de Deense voetballers. Ze hadden uiteraard betrekking op de houding van het Nederlands elftal dat inmiddels al was geland op Schiphol. De Denen hadden zich bovendien mateloos geërgerd aan de KNVB, die voor de wedstrijd ïnformeerde of de Scandinaviërs hun kaartjes voor de finale al vast wilden verkopen.

Op de gedenkwaardige maandagavond viel de hoogmoed ook onder de spelers te bespeuren. Het begon al bij de warming-up. “De Nederlanders lachten ons uit”, aldus John Sivebaek, de bewaker van de kansloze Bryan Roy. “Het leek of ze ons niet erg serieus namen. Hun elftal was ook favoriet. Maar uit die 1-0 voorsprong hebben we veel moed geput. Dat was het breekpunt in de wedstrijd.”

“De Hollanders speelden met de neus omhoog”, wist ook Henrik Larsen, die tweemaal scoorde. “Daar hebben we van geprofiteerd. Als we tien keer tegen het Nederlands elftal spelen, zullen we acht keer verliezen. Na de gelijkmaker van Rijkaard dacht ik nog dat we het uit handen zouden geven. In de verlenging zijn we echter op de been gebleven met negen man. Twee van onze spelers die nog in het veld stonden hadden blessures. Wij hebben een team zonder sterren. Maar we zijn wel bereid voor elkaar te werken. Dat ontbrak er een beetje aan bij Nederland. Die ploeg is in de eerste helft ten onder gegaan aan de chaos op het middenveld.”

Larsen staat nog voor twee jaar onder contract bij Pisa. Hij is echter uitgeleend aan het Deense Lyngby BK. Voor die ploeg maakte hij het afgelopen seizoen een doelpunt in de competitie en een voor de beker. “Ik draag op dit toernooi nummer dertien. Dat is voor mij een geluksgetal”, aldus Larsen die een fervent zeiler is. Voor zijn huis in Lyngby heeft hij een bootje liggen. Hij wil zich met zeilen en zwemmen voorbereiden op de finale tegen de Duitsers.

Behalve Larsen is ook Sivebaek een speler van de tweede garnituur, die zich op het EK heeft willen bewijzen. De rechtsback speelde voor Manchester United en kwam via Saint Etienne bij Monaco terecht. De Europa Cup II-finalist had de Deen aangetrokken als vervanger van de geblesseerde Valeri. Maar toen die speler sneller herstelde dan verwacht verdween Sivebaek spoedig in de anonieme wereld der reserves.

“Voor het geld zou ik nu eigenlijk naar Italië moeten gaan”, vindt Sivebaek. “Maar het leven in Frankrijk bevalt me te goed. Ik wil niet weg uit dat land. Wel bij Monaco, want daar kunnen mijn kinderen niet op straat spelen.” En Larsen: “Mijn manager heeft al contact gehad met Pisa. Als het mogelijk is ga ik weer terug naar Italië. In de Serie A spelen de beste voetballers van de wereld: de Nederlanders en de Duitsers”.

Nederland-Denemarken leverde een paar pikante confrontaties op. Zo raakte Brian Laudrup geblesseerd door een overtreding van zijn ploeggenoot bij Bayern München, Jan Wouters. De broer van de afwezige Michael maakte er gisteren zo min mogelijk woorden over vuil. “Ik ben veel te blij dat we de finale hebben gehaald. Het kan toch raar lopen. Aan het begin van het toernooi had ik nog een telefoongesprek met een andere speler van Bayern München, Stefan Effenberg. Toen we afscheid namen zei ik: "we zien elkaar in de finale'. Hij moest lachen, want hij geloofde niet dat Denemarken ooit de eindstrijd zou halen.”

Flemming Povlsen stond bij het nemen van de strafschoppen oog-in-oog met een voormalig ploeggenoot: Hans van Breukelen. De doelman van PSV probeerde hem zoveel mogelijk te intimideren. Povlsen: “Hij vroeg aan mij in welke hoek ik zou gaan schieten. Ik wees hem de plek en mikte de bal ook die kant op. Dat had Hans niet zo gauw verwacht, al zat hij toch in de goede hoek”.

Het wonder van de Denen komt voor de betrokkenen zelf ook onverwachts. Bondscoach Richard M⊘ller-Nielsen had zijn vrouw beloofd dat hij vanaf gisteren de keuken zou gaan schilderen. En Henrik Larsen kon, net als enkele andere spelers, definitief een streep zetten door zijn vakantie. “Aanvankelijk zou ik twee weken naar Kreta gaan. Toen wij voor Joegoslavië werden opgeroepen heb ik het reisbureau gebeld om er een weekje van te maken. Nu we de finale hebben gehaald kan ik helemaal niet meer weg.”

Geen enkele Deense international zal vrijdag nog met zijn gedachten bij een verblijf in een vakantieoord zitten. De Scandinaviërs ruiken ook kansen tegen de Duitsers. Al zullen ze Andersen, die na een botsing met Van Basten zijn knieschijf brak maar wegens twee gele kaarten ook is geschorst, moeten missen. Brian Laudrup, Olsen en Christofte, die tegen Nederland last hadden van spierblessures, kunnen de finale wel meemaken. “We zullen het hart uit ons lichaam lopen”, typeert Larsen de instelling van de onvermoeibare Denen. En ex-Feyenoorder Lars Elstrup: “We zijn beslist niet kansloos. We bleven met negen man op de been tegen het Nederlands elftal dat wel met 3-1 van Duitsland wist te winnen”.