Ontwikkelingshulp

Op één punt wordt in het artikel over de vier medefinancieringsorganisaties (NRC Handelsblad van 18 juni) de controleerbare feiten geweld aangedaan.

Door Jan Mulder wordt gesproken over een personeelsverloop van veertig procent bij de afdeling projecten van Novib. “Veel gekwalificeerde mensen vertrekken, terwijl nieuwe medewerkers slechts worden gerecruteerd uit bepaalde hoek.” De feiten zijn anders. Bij de afdeling projecten werkten ten tijde van de reorganisatie alles bij elkaar 104 mensen. Daarvan zijn er zeventien weggegaan. Tien hebben zelf ontslag genomen. Van vijf mensen liep het contract af. Twee zijn uitgezonden.

De suggestie als zouden er slechts medewerkers uit bepaalde hoek worden gerecruteerd, is niet op feiten gestoeld. Novib voert een zorgvuldig personeelsbeleid en volgt normale procedures, zoals elke andere organisatie in Nederland. Juist Novib, die voor een deel van haar inkomsten afhankelijk is van overheidsfondsen, kan zich geen personeelsbeleid veroorloven gebouwd op een “ons kent ons circuit”, zoals Mulder suggereert. Daarvoor is de ontwikkelingsproblematiek te veel veranderd en te ingewikkeld.