Schuilen voor de storm achter de wasmachine

Jeugdtheater. Voorstelling: Op hoop van zegen door Het Kruis van Bourgondië, vanaf 10 jaar. Regie: Ted Keijser. Spel: Loek Beumer, Koos Elfering. Gezien Krakeling, Amsterdam. Nog te zien in Maastricht 25/9 t/m 3/10. Daarna tournee.

Met behulp van vier wasmachines spelen Loek Beumer en Koos Elfering een spel van bootje varen en visser zijn. Ze fileren vissen, in werkelijkheid plastic handschoenen, waarvan een enkeling nog lijkt te leven en doodgeslagen moet worden, ze schrobben het dek en schuilen in een storm achter de wasmachinedeuren die als patrijspoorten dienen.

De voorstelling is gebaseerd op Op hoop van zegen van Herman Heijermans, waarin hij de misstanden in de vissersdorpen hekelt. Veel is niet terug te vinden van de tragiek van het oorspronkelijke verhaal. Op hoop van zegen van Het Kruis van Bourgondië is een opgewekt stuk over de vissers Gul en Geep die redelijk tevreden zijn met hun bestaan. Het leven is voor hen een spel van grappen maken, elkaar in de haren zitten en weer vriendschap sluiten. Vechten tegen onredelijke verhoudingen hoeven zij niet. Er is alleen een verschil tussen "hullie' die het voor het zeggen hebben en alleen zijn en "wullie' die ons mond dicht moeten houden maar elkaar hebben.

Op hoop van zegen is in handen van Ted Keijser een vermakelijke en aandoenlijke voorstelling geworden. Hij maakt gebruik van knap gevonden visuele effecten om zijn enscenering op een doeltreffende manier een komisch karakter te geven. Zo wordt een woelige zee nagebootst door de houten bank die op de wasmachines staat heen en weer te schudden en een kopje daar over heen te laten schuiven. Beumer en Elfering spelen hier goed en geestig op in. Beumer is zowel lachwekkend als vertederend in zijn rol van de dwaze, naïeve en gevoelige Gul.

De voorstelling zou volledig geslaagd zijn als de gemaakte grappen niet af en toe te voorspelbaar waren. In het spelletje "ik zie ik zie wat jij niet ziet' ziet Geep iets groens en bedoelt daarmee de muts van Gul. Deze raadt het maar vindt dat het niet telt omdat hij zijn muts zelf niet kan zien. “Dat klopt” zegt Geep, “ik zie ik zie wat jij niet ziet.” Maar alleen volwassenen zullen zich storen aan deze flauwigheid. Voor kinderen werkt die waarschijnlijk wel aanstekelijk.

Foto: Loek Beumer en Koos Elfering als vissers (foto Carry Gisbertz)