Polderfunk Koerden op World Roots Festival

Concerten: World Roots Festival met het Zaïrese Bozi Boziana & l'Orchestre Anti-Choc en een Koerdische Nacht met Babagurgur en vocalist Nasir Rezazi en zijn groep. Gehoord: 20 en 21/6 Melkweg, Amsterdam. Het Roots Festival wordt 24/6 vervolgd met het Tuva Ensemble uit Zuid-Siberië en de multi-culturele band Baba Yaga.

Verstaan ze elkaar eigenlijk, de Koerden uit Turkije, Irak en Iran? Op de dansvloer in elk geval wel, zo bleek in De Melkweg waar het dansen gisteren een hoge vlucht nam. Wie aan wilde haken ging zijn gang maar, want mis kon het nauwelijks gaan op de 120 beats per minuut die de ritme-box van de Nasir Rezazi groep bijna continu voortbracht. Een onaardig misverstand, deze bezetting. De Iraans-Koerdische zanger heeft een dijk van een stem, zijn violist en de hakkebordspeler laten de fraaiste meanders horen maar alles wordt rechtgeslagen door de dreunende doos. Werd Rezazi er even niet door gedicteerd, zoals in een daverende ode aan Koerdistan, dan viel te genieten van krachtige en breed uitwaaierende frasen alsmede een vorstelijke jodel-techniek.

In het voorprogramma van de "Koerdische Nacht' speelde de groep Babagurgur, genoemd naar de heilige stad in Noord-Irak die tegenwoordig als Kirkuk in de atlas staat. Het was samen met misschien de zanger/gitarist het enige Koerdische aan deze groep die vooral aan Hollandse klei deed denken. Een vreugdeloos soort polderfunk waar het slecht dansen op was, zelfs voor een tot deinen geneigd publiek.

Bij l'Orchestre Anti-Choc van de Zaïrees Bozi Boziana was zaterdag het dansen verplicht. De gitaren herhaalden hun riedels eindeloos, de drummer deed van gedoeng, gedoeng en als de dansers sporen van vermoeidheid vertoonden, was Boziana er als de kippen bij om ze op hun plichten te wijzen. Ecoute, ecoute, clap your hands, zoals dat tegenwoordig in het "Franglais' gaat. Voor wie het dansen te veel werd was er show in de vorm van eindeloos roterende buiken en billen. Dat de rechter chanteuse daarnaast regelmatig de borsten opschudde en daarbij schalks in de tepels kneep was eerder aandoenlijk dan choquerend.