Mooie bal

Als u dit leest weet u meer dan ik, want het is bij mij nog geen donderdag geweest. Ik heb het natuurlijk over voetbal, waar nette mensen niet (meer) naar horen te kijken: verguisde sport met ronde bal, slechte manieren en tijdrekken. Er is geen vorm van amusement te bedenken, waarbij tijdrekken of doodleggen of "rondspelen' een rol speelt. Waiting for the Goal.

In moeilijke circusacts gaat het aanvankelijk goed, daarna mis en ten slotte goed, dus wat dat betreft volgen Michels c.s. de regels, zelfs de regel van de kinderfilm waarin het hondje halverwege zwaar in de moeilijkheden komt en zeer onrechtvaardig behandeld wordt (plus lichte blessure). Aan het eind komt alles goed (ik keek een keer naar zulk een hondjesfilm met een klein meisje uit een weeshuis in Colombia, die opgevoed was met de zekerheid dat niets ooit goed kwam, dus toen het hondje een flinke trap kreeg van een bruut en moedeloos weghinkte, barstte het wichtje in een onstuitbare huilbui uit die we jammer genoeg buiten de bioscoop moesten dempen, zodat ze de bevrijdende apotheose niet heeft kunnen meemaken en dus gehard werd in haar sceptische geloof).

De blessure speelt een grote rol in het tegenwoordige voetbal. Vroeger verrekte een speler wel eens een spier of hij kreeg een hoofdwond of een bloedneus; nu heet dat allemaal blessure en is het meestal "langdurig'. Als twee spelers naast elkaar achter de bal aanhollen word je beroerd van het duwen, trekken en stompen. Het zou me niets verbazen als ze een keer na dertig meter rennen elkaars shirtjes aan hebben. Om over het spugen, natrappen, schoppen en ogen uitsteken maar te zwijgen. Je ziet de gevolgen meteen aan het begin van de volgende wedstrijd. Een elftal dat elf spelers opstelt volgens de nummers 1 t/m 11 zoals Schotland vaak weet te doen, heeft geen "geblesseerde' spelers. En ook geen spelers die een grote mond hebben gehad tegen de trainer. Dit laatste is tegenwoordig vaste prik, mede omdat de trainer zulk gedrag uitlokt. Dit heet "op scherp zetten'. Je stelt zo'n speler bijvoorbeeld lange tijd niet op, en àls hij een keertje wel meespeelt zeg je dat je net zo goed zijn moeder had kunnen opstellen, gezien zijn prestaties. De bedoeling is dan dat de speler bloedkwaad wordt en zich terugvecht naar de basisopstelling (of in het Spelershome de trainer verwondt).

De een gaat wat verder dan de ander met dat scherpzetten, maar ik wacht nog op de moedige trainer die zijn hele eerste keus op de bank zet en slechts het tweede garnituur op laat draven, d.w.z. de nummers 12 t/m 22 het veld in stuurt voor de halve finale. Dit alles natuurlijk om het gehele eerste elftal "scherp te zetten' voor de laatste wedstrijd. Het maakt het spel interessanter en waarschijnlijk flitsender daar alle tweede-keus-spelers zich dan weer in het eerste willen vechten, en dat zou het spel ten goede komen want meestal is het knap saai, zo saai dat je op de reclames gaat zitten letten.

Waarom adverteert Saab bijvoorbeeld? Omdat ze in Zweden gemaakt worden, meer niet, want dit soort spelers, noch dit soort voetbalfans, piekert erover een Saab te kopen. Dit is BMW-publiek - maar die zie je er niet tussen staan. Wel Ruhrgas. Wat moeten we daarvan denken? Dat je uit Limburg moet gaan verhuizen naar het Westen? Of is het een opwekking voor me om voortaan Ruhrgas te gaan stoken? Hoe kom ik dan aan Ruhrgas?

Om het spel enige diepgang te geven en de niet-aflatende stroom van overtredingen in te dammen heb ik nog een idee: een computer stelt voor alle wedstrijden samen vijftig speciale minuten vast, random gekozen, waarin de scheids de puntjes op de i moet zetten. Dus hij krijgt een enveloppe (de grensrechters eveneens) en die scheurt hij vlak voor de wedstrijd open en daarin staat dat hij in de twaalfde, de 32ste en de 33ste minuut een stiptheidsactie moet houden. Dus zware straffen voor: afstand vrije trap niet aanhouden, shirtje trekken, spugen, grote mond, met noppen trappen op gezicht van tegenstander, obstructie, schelden, duwen, onnodig appelleren, toneelspel, tijdrekken, metertje pakken bij ingooien en/of vrije trap, voet over de lijn, in de rug springen en aan haar trekken. Alles gele kaart.

En als de vaart helemaal uit het spel gaat kan de scheidsrechter beslissen dat er een kwartiertje met twee ballen wordt gespeeld. Dan willen de goaltjes wel vallen. Niet goedschiks dan kwaadschiks. Ze krijgen er genoeg voor betaald, nietwaar. En misschien is het een goed idee spelers met een gele kaart een gele band te laten dragen, zodat we allemaal goed kunnen zien, scheids incluis, wie er op scherp staat. Aanvallen en aanpakken.