MEELOPERS

Naast het artikel van Theo Bijvoet in het Zaterdags Boekenbijvoegsel van 6 juni jl. inzake het boek "In de pas' van André Swijtink over sport tijdens de oorlog staat een stuk van Laura Starink. Onder de kop "Gorbatsjov verdwaalde in zijn eigen labyrint' vangt zij haar stuk aan met de volgende twee zinnen: ""Historische gebeurtenissen verslaan is niet eenvoudig. Nieuwste geschiedenis schrijven is bijna ondoenlijk.''

Het is goed deze zinnen in gedachten houden bij het lezen van het artikel van Theo Bijvoet, dat begint met een citaat uit "Kroniek der Jodenvervolging' van Abel Herzberg: ""Een der verzamelplaatsen tijdens de razzia was het Olympiaplein. Het weer was mooi die dag en op het sportveld werd mitsdien getennist. De wachtende Joden hoorden de ballen tikken op de grond en de spelers riepen ready-game-deuce. Het waren geen NSBers die daar speelden. Het waren geen mannen uit het verzet. Het was de meerderheid van het Nederlandse volk.''

Tot en met ""Het weer was mooi die dag...'' is het citaat waarheidsgetrouw en op zich al navrant genoeg. De rest? De rest is ongepaste duimzuigerij en maakt het citaat in zijn geheel tot een slechte tekst van een smartlap.

Evenmin als de razziaslachtoffers hoorden wij - destijds bewoners van het Olympiaplein - het tikken van de ballen op de grond, noch het roepen van de spelers, noch zagen wij de in tenniskledij gehulde "meerderheid van het Nederlandse volk' op de tennisbaan.

En dat kon ook helemaal niet, want er was noch daar op het sportveld van het Olympiaplein, noch in de buurt, een tennisbaan of iets dat daar op leek. Bovendien: behalve Duitsers en razziaslachtoffers was er geen mens op straat zolang de razzia duurde en de stad afgesloten was. Men had ons immers ""beleefd verzocht'' zolang binenshuis te blijven, weet U nog? Geschiedenis is moeilijk, vooral als je denk dat de vorige zin waarheid bevat.

Foto: 28 juni 1942: Tenniskampioenschappen van Amsterdam