Cowgirls zijn geen macho's maar brave boerenvrouwen

Cowgirls, Ned.3, 19.24-19.54u.

Zouden jongens begrijpen hoe vervelend het voor meisjes is dat ze zich niet goed kunnen identificeren met al die wezens die het leven zo spannend maken? Cowboys bijvoorbeeld. Ooit heb ik ervan gedroomd boer te worden, tot ik erachter kwam dat het daarvoor nodig was met een boer te trouwen waarmee mijn status die van boerin zou worden. Weg avontuur, weg romantiek!

Maar de tijden zijn veranderd en in Amerika schijnt thans de cowgirl furore te maken. Een representante van deze beroepsgroep maakte de film "cowgirls', een portret van drie generaties vrouwen die op ranches in Nevada, Wyoming en Oregon een leven leiden dat voorheen voornamelijk voor mannen was weggelegd. Norma Hapgood (60 jaar) melkt de koeien al sinds haar zesde jaar en zorgt samen met haar man voor de boerderij en voor het huishouden. Ze komt over als een doortastende dame, die niet over zich heen laat lopen. Meer tot de verbeelding spreekt het optreden van de 34-jarige Melody Harding, vrouwelijke uitgave van een zo uit een Western weggelopen droomcowboy. Ze is mooi, blond en gespierd, rijdt goddelijk paard, doet het zwaarste mannenwerk met gemak en staat aan het hoofd van een groot bedrijf in Wyoming. Haar positie berust niet op toeval. Als ze niet beter had uitgekeken, was ze net als de meeste van haar vriendinnen "boerin' geworden, of melkmeid in plaats van cowgirl. Met opzet heeft ze een man uitgekozen die zich onderscheidde van al haar andere vriendjes, “westerntypes” die van mening zijn dat een vrouw thuis hoort te zitten. Melody en haar man hebben een "partnerschap'. Het stelt haar in staat een vrij leven te leiden op het land en op rodeo's niet onder te doen voor de beste en sterkste mannen.

De zesjarige Nondi Long, jongste dochter op een ranche in Oregon is een cow-girl in de dop. Ze rijdt al redelijk goed paard en leert al doende het werk dat er moet gebeuren. Het leven plaatst haar voor veel vraagtekens en een ervan is waarom er toch zo'n onderscheid bestaat tussen mannen en vrouwen.

Daarmee is eigenlijk alles gezegd over deze cowgirlfilm, die niet veel verder komt dan het triomfantelijk etaleren van een zekere roldoorbreking op het Amerikaanse platteland. Jammer, want wat een boeiende documentaire is er niet te maken over "cowgirls door de eeuwen heen' die zich proberen te meten met de macho's in het wilde westen. Te beginnen natuurlijk met Calamaty Jane, de legendarische Martha Jane Cannary (1850-1903), die niet alleen kon paardrijden en schieten als een man, maar hen als het moest ook onder de tafel dronk.

Niets van dat al in deze film over hardwerkende, oerdegelijke en vooral erg brave Amerikaanse boerenvrouwen. En of dat alles nou zo verschrikkelijk roldoorbrekend, grensverleggend en nieuw is, valt te betwijfelen. Oma Duck leidt haar boerenbedrijf, inclusief paard Bles en de koeien Klara en Bessie ten slotte al jaren in haar eentje.