Surinaamse kranten in nood

Surinaamse kranten verschijnen met steeds minder pagina's en in een steeds geringere oplage, een gevolg van het grote tekort aan deviezen in het land.

Het ochtendblad De Ware Tijd en het middagblad De West verschijnen met nog maar acht pagina's. De Ware Tijd heeft haar oplage van 40.000 teruggedraaid naar 30.000. De twee kranten hebben in geen zes maanden deviezen toegewezen gekregen voor het importeren van papier, inkt en andere materialen. De dagbladen hebben daarom besloten hun tarieven te verhogen. De prijs van de krant is van 35 cent verhoogd tot een gulden per exemplaar en de advertentietarieven zijn drastisch opgevoerd; bij de Ware Tijd van 12,50 gulden naar 44 gulden per kolom vierkant (5 bij 5 centimeter). De West moet haar advertentietarief nog publiceren. Voor papier alleen al heeft de Ware Tijd op basis van de zwarte wisselkoers 19 miljoen gulden (Surinaams) per jaar nodig. Volgens het huidige, door de overheid gecontroleerde systeem moeten de kranten elke maand dollars toegewezen krijgen voor de behoefte van slechts één maand.

De vraag naar kranten is onder Surinamers tegelijkertijd zeer groot. Het jaarverslag van de Surinaamse Bank vermeldt het ingenieuze handeltje van een krantencolporteur die in een jaar bijna miljonair is geworden. De man koopt elke dag 300 exemplaren van De Ware Tijd, reist ermee naar Surinaamse vluchtelingenkampen in het buurland Frans-Guyana en verkoopt de krant daar voor drie Franse franc per stuk. Zijn transportkosten zijn 250 gulden Surinaams per dag, 78.000 gulden per jaar. De kranten koopt hij voor 25 cent per stuk, op jaarbasis een investering van 23.400 gulden Surinaams. In totaal komen zijn uitgaven per jaar dus op 101.400 gulden. Zijn inkomsten zijn 900 francs per week ofwel 280.400 francs per jaar. Tegen de zwarte koers van 3,50 gulden Surinaams per franc verdient hij per jaar dus 982.800 gulden Surinaams. Daarvan houdt hij een winst van 881.400 gulden Surinaams over. “Onvoorstelbaar”, aldus het jaarverslag van de bank. (LM)