Foto: Een fotonemer is al blij als hij de laatste ...

Foto: Een fotonemer is al blij als hij de laatste seconden van een ongeluk, een aanslag, een ontploffing, een ramp, kan vangen. Meestal immers moet hij zich tevredenstellen met de blik op de gevolgen van accident, attentaat, explosie, calamiteit.

Heel zeldzaam, en dus veelgezocht, is de foto vlak voordat pech, paf, knal of boem heeft toegeslagen.

De meeste exemplaren van die zeldzame soort betreffen foto's van hoogwaardigheidsbekleders die nietsvermoedend in bad, karos, auto of Japans restaurant zitten. Deze beroemdheden worden namelijk, hoewel er al tienduizenden opnames van hen gemaakt zijn en er dus geen onverwachte gelaatsuitdrukking meer te verwachten valt, steeds weer door camera's vereeuwigd. De fotograaf geeft het niet toe, maar in zijn achterhoofd muizelt de gedachte: “Misschien is dit wel de laatste foto waarop de prins, premier, president, prima-donna zo rustig zit, want misschien wordt hij over een seconde onthoofd, weggebomd, neergeschoten of verstikt”.

In het ruim van dit vliegtuig sluimert een bom die pas bij een bepaalde hoogte tot ontploffing komt. De hoek van de rookstraal met de grond is net zo 37 graden als die van de paal van Borofsky op de Dokumenta te Kassel, waarop een kerel naar zijn eind klimt.

Op dit moment heeft de fotograaf nog niets in de gaten, want hij heeft de bom niet neergelegd. Hij denkt aan compositie, licht, afsnijding. Lantaarnpaal en vliegtuig stralen vrede en veiligheid uit. De vrede van Frans in Sarajevo, John in Dallas en Willem in Delft. De fotograaf moet Princip, Oswald en Gerard vóór zijn. Straks komen honderden collega's de trieste resten vastleggen, allemaal jaloers op de man die de foto van vlak voor het moment nam.