Verrassende verkorte versie West Side Story

Voorstelling: Naar de West Side Story, door de Akademie voor Kleinkunst. Muziek o.l.v. Rutger Laan. Bewerking en regie: Kees Prins. Gezien: 16/6 in theater Frascati, Amsterdam (Internationaal Theaterschool Festival). Herhalingen: 17/6 aldaar en 18 en 19/6 op het Oerol-festival, Terschelling.

West Side Story is niet alleen één van de beste musicals aller tijden, maar - laten we eerlijk zijn - ook één van de omslachtigste. Het verhaal is veel sneller te vertellen, bewijst Kees Prins in een hoogst verrassende enscenering die het complete verhaal er in zeventig minuten doorheen blijkt te kunnen jassen, zonder veel kleerscheuren voor de impact van het drama. Integendeel: de ontknoping is bijna even jammerlijk gebleven als ze destijds was. Het gaat nu recht op zijn doel af.

De bewerking, Naar de West Side Story geheten, werd gemaakt voor studenten uit alle klassen van de Akademie voor Kleinkunst en sloot daar eind mei het schoolseizoen af. Nu wordt de produktie aan een breder publiek vertoond in het kader van het aanstekelijke Internationaal Theaterschool Festival in de Nes in Amsterdam. Een traditioneel decor ontbreekt; achterop het podium staan zestien microfoons, daarvóór twee piano's en op de voorgrond ligt een rood zeildoek als speelvloer. De spelers vormen achter die microfoons het koor, dat fraai gelaagd met veel nummers meezingt. Wie meedoet in de volgende speelscène, maakt zich uit de achtergrond los en huppelt naar voren. Zo eenvoudig is het.

Kees Prins schrapte de choreografieën, hakte alle zijpaden weg en durfde het zelfs aan favorieten als I feel pretty en America te laten sneuvelen. De handeling speelt zich nu af in een niet benoemde stad in een niet benoemd land. De originele namen zijn behouden, maar de Puertoricanen verloren hun nationaliteit en werden gewoon “buitenlands gepeupel”. Als de (efficiënt gekortwiekte) scènes tussen Maria en Tony iets te zoetelijk dreigen te worden, laat Prins op de geluidsband een paar vogeltjes kwinkeleren. En het liefdesduet One hand, one heart is kortheidshalve gecombineerd met Tonight - dat gaat heel goed. Het zijn allemaal uiterst effectieve oplossingen, gebaseerd op de altijd stralende muziek van Leonard Bernstein en een nieuwe vertaling van Han Römer, die niet vlekkeloos is, maar wel vindingrijk.

Om individuele prestaties gaat het in zo'n voorstelling niet. Wat hier en daar in de cast nog te schools is en te weinig pregnant, wordt meer dan goed gemaakt door het enthousiasme, de energie, de vrolijkheid en de samenzang. Ik heb professionele gezelschappen heel wat vervelender musical-voorstellingen zien verzorgen.

Foto: Energiek en vrolijk: Naar de West Side Story door studenten van de Academie voor Kleinkunst