Grimmige strijd om ziekenhuis-CAO

UTRECHT, 17 JUNI. Op de stoep van het gebouw van de werkgeversorganistie NZf in Utrecht stonden gisterochtend een handvol joelende demonstranten, getooid in de oorlogskleuren van de AbvaKabo en CFO. Ze mochten niet naar binnen, tenzij de sanitaire stop niet kon worden afgewend. Gevolg: “Kom op meiden, we gaan massaal plassen”.

Vlak nadat de onderhandelingen over een CAO in het ziekenhuiswezen 's ochtends om half elf begonnen, dropen de demonstranten af. Voor de vakbonden en de werkgevers begon de strijd toen pas echt. Strijden over de loonsverhoging (eis van de bonden 4,5 procent, ruimte van de werkgevers 3 procent), de herwaardering van de verschillende functies en over de duur van de CAO.

De stemming werd direct duidelijk: grimmig en moeizaam. Tijdens de onderhandelingen werden geen mededelingen gedaan en onderhandelaars renden snel van de vergaderzaal naar hun eigen kamertjes. De monden stijf gesloten. Veelvuldig, want de onderhandelingen bleken voor bijna de helft uit schorsingen te bestaan. Van de 24 uur die het overleg duurde, werd 10 uur gespendeerd aan intern overleg, raadpleging van de achterban en een ellenlang diner.

Struikelpunten bleken de duur van de CAO en het overhoop halen van het zogenoemde functiewaarderingssysteem (FWG). De vakbonden pleiten voor een financiële opwaardering van de vrouwelijke beroepen in de zorgsector. Zaken waarover de onderhandelaars - die overigens voor het overgrote deel uit mannen bestonden - moesten beslissen.

Om drie uur 's nachts leek een einde te komen aan de slepende onderhandelingen. De onderhandelaars van de vakbonden gingen met rood-omrande ogen naar beneden. Op zoek naar een sigarettenautomaat en een biertje. De NZf stelde voor het overleg te verdagen naar volgende week. Zulke uren worden zelfs de meest papieren vergadertijgers te veel. Maar de vakbonden hielden voet bij stuk. “Als we nu stoppen, liggen de huidige voorstellen binnen vijf minuten op straat”, zeiden de bonden. “Niemand die dat tot volgende week dinsdag geheim houdt.”

Ook de computer dreigde oververmoeid te raken. De tijd dat werkgevers en vakbonden met zakcalculators de voorstellen doorrekenden is definitief voorbij. Een op maat gesneden computerprogramma, waarmee razendsnelle berekeningen werden gemaakt. "Spreadsheats' moesten beide partijen van hun gelijk overtuigen.

Uiteindelijk kijken de vakbonden tevreden naar de bereikte loonsverhoging. Het akkoord wordt met een positief advies aan de leden voorgelegd. Maar de acties gingen vandaag gewoon door. De demonstranten die 24 uur geleden al aan de voordeur van de NZf stonden te joelen waren niet meer te stoppen.