VN-troepen

In december 1990 verklaarde president Bush over de aankomende confrontatie met Irak: “This will not be another Vietnam.

This will not be a protracted, drawn out war.'' De president hield woord en beëindigde de Golfoorlog na een honderd uren durend landoffensief. Zijn beslissing beëindigde een conventionele fase van oorlogvoering maar startte een niet-conventionele burgeroorlog in het zuiden van Irak en een verhevigde fase van onconventionele guerrillaoorlog door Koerdische opstandelingen in Noord-Irak. Bush begreep de gevaren (Vietnam) en besloot niets te doen, afgezien van een kortstondige humanitaire operatie voor de Koerden. Het was dus ook geen verrassing dat hij anno 1992 verklaart geen Amerikaanse soldaten naar het voormalig Joegoslavië te sturen. Ook daar wordt geen conventionele oorlog gevochten, maar een burger- en guerrilla-oorlog.

Het schrikbeeld van onconventionele strijd dringt niet door tot de Nederlandse - voornamelijk CDA - politici. Zowel premier Lubbers als minister Van den Broek verklaren dat “ingrijpen steeds dichterbij komt”. En er worden ideetjes gelanceerd zoals bombarderen van Servische doelen door een CDA-Kamerlid of een marineblokkade door WEU-voorzitter Van Eekelen. Ongetwijfeld zal de JNA worden beknot, maar de Servische strijdgroepen in Kroatië en Bosnië-Herzegovina zullen gewoon verder vechten.

Uiteindelijk zal het aankomen op een grondoorlog. Zal het een VN- of WEU leger beter vergaan dan de Sovjet-strijdkrachten in vergelijkbare condities in Afghanistan? In ieder geval moet Nederland rekening houden met een troepenbijdrage. Ons Korps Mariniers bestaat voornamelijk uit beroepspersoneel wiens oorlogstaak ligt in het onherbergzame Noorwegen, overeenkomende omstandigheden dus. Dat Nederland actief is in vredeshandhavende operaties kan geen excuus zijn voor niet-deelnemen aan een Europese gewapende actie. Dat men begrip toont voor het zenden van fregatten naar de grondoorlog in Koeweit is begrijpelijk. Maar dat Nederland als ex-voorzitter van de EG opnieuw achterblijft zal als laf gedrag gezien worden. Hebben onze politici wel begrepen dat het accepteren van de Defensienota waarin wij mobieler, flexibler en internationaal worden, als consequentie heeft dat wij mogelijk in een langdurige guerrilla-oorlog op de Balkan verzeild raken?