Geschiedvervalsing

In Oostenrijk werd onlangs het propageren van de opvatting dat de gaskamers in Duitse concentratiekampen gefantaseerd zijn,bestraft met anderhalf jaar gevangenisstraf.

Prof. H.W. von der Dunk wijdt daaraan in NRC Handelsblad 23 mei een kritische beschouwing en stelt de vraag hoe dit vonnis zich laat rijmen met democratische opinievrijheid. Een rechterlijke uitspraak in zo'n geval van loochening van historisch geboekstaafde feiten meende hij te moeten reserveren voor leugens met politieke intentie, andersoortige waren slechts voorwerp van wetenschappelijke of denigrerende ontzenuwing.

Von der Dunk is zich wel bewust van een eventueel aanwezige "voedingsbodem voor extremisme' en "effecten op potentiële aanhangers', de ontkennende leugen heeft evenwel méér in zich; bruuskering - in casu - allereerst van nabestaanden en overlevenden, ondermijning vervolgens van een kostbaar goed als betrouwbaarheid van gedocumenteerde informatie, tot in lengte van dagen.

In de Duitse strafwetgeving is inmiddels de door mij bedoelde bruuskering als "belediging' opgenomen, ik meen in 1985. Men kent daar het begrip "Auschwitz-leugen'. Het opvatten als belediging plaatst het delict in een bredere categorie dan het geval zou zijn bij hantering van politieke criteria. Inderdaad, naast strijdigheid met historische toedracht is waarheidsbetwisting ideologisch tenminste zo laakbaar.