Spelen om Europa

Wie is de huidige premier van Europa? Verkiezingsstrijd tussen de christen-democraten en de monarchisten in Italië. Rondjes Europa om parlementariërs en ministers te ronselen voor een goede zaak en steden te winnen om uiteindelijk de baas te worden van een verenigd Europa. En dat allemaal bij u thuis aan de keukentafel.

Afgelopen zondag en maandag werden tijdens het eerste tweedaagse Spellenspektakel in Eindhoven officieus en in de vorm van demonstratiewedstrijden de Nederlandse Kampioenschappen Eurocracy gehouden. Een nieuw gezelschapsspel dat bij de burger van Europa een internationaal bewustzijn moet aankweken. Tenminste, als het ligt aan de bedenker van het spel, Jaap Hoeksma, meester in de rechten en voormalig juridisch medewerker van de vertegenwoordiger in Nederland van het Hoge Commissariaat voor vluchtelingen van de VN.

Het idee voor het spel werd geboren in de collegebanken bij Diepenhorst aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, want de tijd was er rijp voor. De markt echter nog niet. Bij gebrek aan interesse uit de spelwereld ging Hoeksma op zoek naar sponsors. Op het speelbord, dat eruit ziet als een moderne uitvoering van het ganzenbord, prijken de logo's van KLM, RTL en de Britse weekkrant The European. Dobbelstenen, pionnen, kanskaarten en de joker maken het spel compleet voor een paar uur plezierig gebakkelei waarbij de gemoederen soms hoog kunnen oplopen. Net wanneer de socialisten van het bord dreigen te verdwijnen belandt de rode pion op het vakje van de joker: algemene verkiezingen over twee dobbelrondes uitgespreid. Wie het hoogste aantal ogen gooit krijgt van de twee verliezende lijsttrekkers uit de tweede gooironde een stad. En jawel, het lot verkiest links en de socialisten zijn weer helemaal terug op het Europese speelveld. Het spel is ten einde zodra iemand 100 parlementariërs, 12 ministers en een land in zijn bezit heeft. Die speler mag zich dan premier van Europa noemen.

De wereldpremière van het spel op 2 mei bracht genoeg enthousiaste reacties teweeg voor het ontstaan van een comité van Vrienden van Eurocracy, waaronder zich kopstukken bevinden als Dankert, Van der Stoel en Tindemans. En ook Edward Heath toonde zich blij als een kind toen hij tijdens het spel na veel politiek geslalom België tot zijn lijfgoed mocht rekenen. Want de maker gaat het toch eerst en vooral om het spelplezier. Een groter deel van de bevolking van Europa kan dat plezier delen op 1 januari 1993, wanneer het spel gespeeld moet gaan worden in ten minste duizend gemeentehuizen, verdeeld over de twaalf lidstaten. Een verenigd Europa zit eraan te komen, maar voorlopig zit het nog verpakt in een kleine, blauwe doos.

Foto: Bas de Gaay Fortman, tegenwoordig hoogleraar bij het Institute of Social Studies, doet een gooi naar de macht. (Foto: Gerlinde de Geus)