De tijd dringt voor Lineker op recordjacht

MALMÖ, 12 JUNI. Bobby Charlton is met 49 doelpunten recordhouder in het Engelse interlandvoetbal.

Van de huidige internationals heeft Gary Lineker kans om hem te verdringen, maar de tijd dringt. Hij staat nog één treffer achter. Gisteravond was Engeland-Denemarken, de tweede wedstrijd bij het Europees kampioenschap, geen zegen voor een spits die smacht naar kansen. “Niemand wil zo'n eerste wedstrijd verliezen, dat is de instelling nu eenmaal”, zo vatte de 31-jarige Lineker, die aan zijn afscheidstournee bezig is, het in 0-0 geëindigde duel samen. “Maar juist op dit niveau is een eerste doelpunt essentieel om een aantrekkelijke wedstrijd te krijgen.”

Charlton, bij het Europees kampioenschap aanwezig om commentaar toe te voegen aan de tv-verslagen van de BBC, spuugt nooit in de bron die hem ook nu nog laaft. Duels zonder spektakel heeft hij leren accepteren. Door gebrek aan munitie was het gisteren slecht vuren voor een man als Lineker, wist hij. Slechts eenmaal, halverwege de tweede helft, was er een kans om de Deense keeper Schmeichel op zijn waarde te beproeven. De Deen die bij Manchester United onder contract staat, bedwong het schot en stelde na afloop tevreden vast dat Lineker op 48 treffers was blijven staan. “Ik gun hem het record, maar vanavond kwam het ons slecht uit.”

Lineker, die in 1984 debuteerde in de Engelse ploeg, gaat uit van meer dan twee wedstrijden om het record van Charlton alsnog te verbreken. Gisteren speelde hij zijn 78ste interland. Hij rekent op meer dan de twee nog resterende groepswedstrijden bij het Europees kampioenschap. De halve finale hoort er zeker bij, zo denkt hij. Na het toernooi in Zweden zal Lineker een half jaar van de kant naar voetbal kijken. Daarna duikt hij op in Japan om zijn loopbaan met een driejarig contract te besluiten. Vervolgens lijkt een baan zoals Charlton die zo nu en dan beoefent, co-commentator bij de televisie, een prettige bezigheid. “Dan sta je in ieder geval duidelijk minder onder druk.”

De spanning van de spelers maakt ook deel uit van de beoordeling die de Engelse coach aan de wedstrijd van gisteren gaf. Graham Taylor noemde dat “iets wat de buitenwereld maar moeilijk kan begrijpen. Zo'n eerste wedstrijd kan bepalend zijn voor een toernooi en voor verschillende van onze spelers is dit het eerste belangrijke toernooi in hun carrière. Ik heb het drie FA-Cupfinales genoemd, drie binnen een week waarin je je zenuwen in bedwang moet houden”.

Taylor, die na het wereldkampioenschap in 1990 Bobby Robson opvolgde, raakt meer en meer in de clinch met de Engelse clubs die hij het spelen van een te zware competitie verwijt. “Ik krijg aan het eind van het seizoen spelers die niet fit zijn.” Zijn teleurstelling wordt gevoed door het op het laatste moment wegvallen van verdediger Stevens, aanvaller Barnes en gisteren definitief ook van verdediger Wright. De Liverpool-speler moest naar Zweden komen om de UEFA te overtuigen van zijn blessure. Daarna mocht Engeland de derde van de oorspronkelijk opgegeven namen door de fitte kracht vervangen. “Dat scheelt zo'n honderd interlands in de opstelling”, nam Taylor zijn toekomstige critici alvast wat wind uit de zeilen.

Net als de Engelsen voelden ook de Denen zich niet geroepen om bij de eerste de beste gelegenheid met vliegende vaandel ten strijde te trekken. Denemarken speelde uitgekiender. Het tempo werd laag gehouden om de Engelse voorkeur te irriteren. Zo nu en dan een snelle prik in het orthodoxe verdedigingsspel, dat moest de beslissing opleveren. Na rust kwamen de kansen om het gelijk van die opvatting te onderstrepen. Povlsen en Laudrup misten de mogelijkheden. Jensen zag de bal uit een schot via de paal terugkomen. M⊘ller-Nielsen, de coach van Denemarken, noemde het duel van gisteren een goede start. “Een week geleden is onze voorbereiding als vervanger van Joegoslavië gestart. Bij sommige spelers was het vorige week conditioneel een ramp. Daarvan hadden we nu geen last. We kunnen groeien in het toernooi.”

De Denen zochten de strijd niet op. Zij gebruikten de beschikbare kracht zuinig. Schmeichel, de doelverdediger, haalde met zijn balbezit de hoogste score. Zowel voor als na rust werd slechts een totaal van 29 minuten zuivere speeltijd gemeten. “Het is een cliché”, zo zei de naar kansen hunkerende Lineker na afloop, “maar alleen een doelpunt breekt zo'n wedstrijd als deze open. Er moet één van beide ploegen intensiever in de aanval. Nu gaat het erom je kans te behouden, voorzichtig dus.” Taylor vertaalde dat in “vier landen weten in onze groep dat ze nog steeds meedoen”.