Leraar Duits

Over allerlei beroepen bestaan cliché-voorstellingen in meer gunstige of ongunstige zin.

De W&O-bijlage van 4 juni maakt duidelijk, dat leraren Duits nogal eens in de laatste categorie zitten. De Tweede Wereldoorlog, de geografische verhouding, de "rijtjes' en recentelijk Wim de Bie leverden daaraan hun bijdrage.

Past dit beeld nog bij de hedendaagse realiteit?

1. Als schoolvak is Duits al geruime tijd ingrijpend gemoderniseerd. Wie de leerboeken van nu vergelijkt met die van een vorige generatie stelt dit moeiteloos vast.

2. De Bie geeft een karikatuur, die onder meer zo geslaagd is vanwege het volledig anachronistische karakter ervan. Op het tweejaarlijkse nationale congres van leraren Duits lopen goed opgeleide docenten met eigentijdse opvattingen rond, die zeer geïnteresseerd zijn in nieuwe ontwikkelingen op hun vakgebied. Niet voor niets creëerde De Bie een verbitterd uit het onderwijs teruggetreden leraar.

3. Zowel internationaal als nationaal speelt Duits in vakdidaktisch opzicht een prominente rol. Dit dank zij aktiviteiten van het Goethe-instituut en tal van Nederlandse didaktici.

4. Tussen Nederland en Duitsland vindt een van de grootste handelsstromen ter wereld plaats. Zeer veel Nederlanders kiezen Duitsland als vakantieland. De overgrote meerderheid van de Duitse bevolking is inmiddels van een naoorlogse generatie. Het verleden, hoe onvergeten en intens bedroevend het ook is, mag de toegang tot het heden niet blokkeren.

Al met al is Duits een spannend vak om te geven en vormen de leraren Duits in Nederland een zeer competente beroepsgroep, bij wie een belangrijk stuk opleiding van onze jonge generatie in goede handen is.

Ik oefen dit beroep al meer dan twintig jaar met veel plezier uit.