Wederopstanding Graf stuit op Seles

ROTTERDAM/PARIJS, 9 JUNI. Met de twee handen waarmee ze haar racket bij elke slag vasthoudt, greep Monica Seles zaterdag na de haar derde opeenvolgende overwinning op Roland Garros de gelegenheid aan het vrouwentennis te bewieroken. Na de moeizaam bevochten overwinning op Steffi Graf (6-2, 3-6, 10-8) brak de achttienjarige Joegoslavische een lans voor gelijke beloning voor mannen en vrouwen in het tennis. “Want vandaag is maar weer eens bewezen dat vrouwentennis steeds opwindender wordt.” Een pleidooi dat een dag later nog aan kracht won, toen Jim Courier in een veel minder interessante partij zijn opponent Petr Korda van de baan veegde.

Wat luchthartig stapte Seles over de doorgaans oervervelende voorronden heen, waarin het enorme verschil in kwaliteit tussen de top vier en de rest van de wereld nog altijd pijnlijk zichtbaar aanwezig is. Seles had wel degelijk een verschuiving van de krachtsverhoudingen waargenomen. “Ik geloof niet dat er van deze generatie nog een speelster is die zo dominant kan zijn als in het begin van de jaren tachtig of zoals later Martina Navratilova en Steffi Graf. Het niveau van het vrouwentennis is omhoog gegaan. Nu zie je iedereen bewegen, is er eigenlijk niemand meer die een uitgesproken zwak punt heeft waarop je haar kunt verslaan.”

En ook Chris Evert, bestuurslid van de Womens Tennis Association (WTA) en in Parijs als commentator van de Amerikaanse omroepmaatschappij NBC, deed een duit in het zakje van de financiële onderhandelingen. “Het vrouwentennis is verbeterd. Het wordt steeds beter. Dat spierkracht een grotere rol is gaan spelen heeft het niveau van het spel verbeterd. Meer dan bij de mannen, waar het juist een negatieve invloed heeft gehad.”

De "verbetering' is volgens de WTA-bestuurders te zien op de uitslagenlijsten. Vorig jaar verloren de vier halve finalisten bij het vrouwenenkelspel samen tot aan de halve finale slechts één set. Nu waren het er al twee, nota bene van de twee finalisten. Seles moest in de achtste finales een set laten aan de Japanse Akiko Kijimuta en Graf worstelde in de halve finale een set met Natalia Zvereva. Het verschil zat 'm echter vooral in de halve eindstrijd, die nu in tegenstelling tot 1991 twee driesetters opleverde.

Bovendien was de finale sprankelend, fraai en echt spannend. Hoewel of misschien wel dankzij het bijna even verbijsterend slechte begin van Graf als tegen Sanchez een ronde eerder. Na haar herstel rolde er een derde set uit die met 10-8 de langste uit de historie werd sinds in 1956 Althea Gibson Angela Mortimer versloeg met 6-0 en 12-10. “Dit was een partij”, vond Seles, “waarvan het jammer was dat er iemand moest verliezen.”

Steffi Graf kon in Parijs, na een lange periode van terugval, nog geen sportief hoogtepunt bereiken tijdens haar nieuwe aanloop naar de wereldtop. “Maar ze heeft dan ook haar maximum nog niet bereikt”, liet trainer Heinz Günthardt weten.