Surinaams festival met veel bb met r; De voedselschaarste in Suriname is een politiek onderwerp

ROTTERDAM, 9 JUNI. De honderdduizend gulden hebben ze niet gehaald, weet organisator T. Prade, maar hij is toch tevreden met de drie dagen Surinaams festival die hij achter de rug heeft. Voor het minder bedeelde Surinaamse kind, begunstigde van de hulpactie tijdens dit feest, zijn tenslotte heel wat mensen op komen draven.

Op het terrein van de Rotterdamse voetbalvereniging DHZ, naast het Feyenoord-stadion, lopen pinkstermaandag duizenden, vooral Surinaamse festivalgangers. De speaker creëert een liefdadigheidssfeer door de sponsors op te noemen met de bijbehorende geldbedragen. Toch heeft de stemming meer van een picknick dan van "Live-Aid'. “We komen om mensen te zien”, zegt het echtpaar Jubitana eenstemmig. Van het goede doel hadden ze slechts vaag gehoord. “Ik ben er altijd als er zoiets is”, zegt meneer Jubitana. “Je weet wel, een schaafijsje hier, een praatje daar.” De speaker duwt hem het goede doel nog even onder de neus: “”

Dat geldt bepaald niet voor de bezoekers van het festival. De aangekondigde "culturele markt' bestaat vooral uit etenswaar: vleesworst, bloedworst, rijst met pom, bb met r, bakkeljauw, baka bana, bere, petjel, fladder en schaafijs. Een Nederlandse bezoeker die saté bestelt omdat hij dat tenminste kent, wordt uitgenodigd te proeven van de Surinaamse gerechten. Hij laat zich niet overhalen.

De meeste bezoekers vatten de voedselschaarste in Suriname op als een politiek onderwerp en vragen daarover worden afgewimpeld. Een oudere schaafijsman stuurt zijn broer in Suriname regelmatig levensmiddelen, suiker, pindakaas, kaas en conserven. “Ik houd van mijn land, maar alles draait om het financiële.” "De minder bedeelde kinderen eten wel goed, maar te weinig'

Hij denkt er voorlopig niet aan om terug te keren. Prade: “Sommige mensen in Suriname kennen de smaak van kip niet eens.” Hij moppert een beetje op verschepingsbedrijf Jos Steeman dat de actie niet wilde sponsoren, terwijl het juist door de economische malaise in Suriname “gouden tijden” zijn voor de verschepers. Iedereen stuurt voedselpaketten naar familie daar.

Op de klanken van een Soundmix-Madonna swingen de voetballers van het festival-toernooi het veld op. Vierhonderd artiesten zijn de afgelopen drie dagen over het podium gegaan, zegt Prade trots. Hij loopt zich druk te maken over de stroomvoorziening. “Die kraamverkopers zijn sufferds. Je geeft ze twee kilowatt en zij steken er voor vijf in.” Hij moet de ene kortsluiting na de andere in orde brengen.

Mevrouw Cairo die met haar moeder rondwandelt, komt om te steunen. “De Surinamers vormen een echte eenheid.” Zij heeft dan ook aan de toegangspoort van harte gegeven voor de nabestaanden van het ongeluk met een SLM-vliegtuig op Zanderij, nu drie jaar geleden. Zij hoort ervan op dat het geld helemaal niet is bestemd voor de nabestaanden van het vliegtuigongeluk. Er is toch op het festival een herdenking geweest voor de omgekomen inzittenden?

Prade begrijpt dat niet voor iedereen duidelijk is wat de bedoeling is van "Hulp voor Suriname'. “Wegens de slechte economische situatie in het land hebben drie Surinaamse instellingen de stichting "Hulp voor Suriname' opgericht met als doel honderdduizend gulden aan geld en goederen in te zamelen voor de arme kinderen. Daarnaast hebben we ook een herdenking voor de SLM-ramp in ons programma opgenomen maar die is, oneerbiedig gezegd, slechts bijzaak.”

Dat het eerste doel niet is bereikt, betekent niet dat de actie is mislukt. Het weer zat niet mee, zegt Prade, terwijl de voetballers van het veld worden geregend en gebliksemd. Bovendien was dit het eerste festival van de stichting en “dat moet zich nog bewijzen”. En toch waren er de laatste dag naar schatting tienduizend bezoekers. Met het geld dat zij hebben gegeven en wat de stichting in de toekomst nog hoopt in te zamelen, zal zij een kindertehuis in Suriname ondersteunen. “Wij hebben de vrouw van president Venetiaan gevraagd te helpen bij de besteding van ons geld.”