Maarten en Gerda keuvelen honderduit over hun werk

Favoriete schrijvers, Ned. 2, 22.54-23.27u.

Wie is Gerda van Wageningen? Ik wist het niet, maar zij blijkt de zesde plaats te bezetten op de door de gezamenlijke bibliotheken samengestelde top-honderd van meest gelezen schrijvers. Ze heeft derhalve een veel groter publiek dan Maarten 't Hart, die op de 36e plaats eindigde - overigens als de hoogst scorende literaire auteur van Nederland. Qua verkoop ontlopen ze elkaar minder: Gerda van Wageningen verkocht een miljoen boeken, Maarten 't Hart anderhalf miljoen. Een fan van de eerste zegt dat haar boeken “zo makkelijk” lezen (“je hoeft er niet zo bij na te denken”), een fan van de tweede prijst de schrijfstijl die “zo overzichtelijk en helder en duidelijk” is.

In de derde aflevering van de reeks Favoriete schrijvers, samengesteld door Ike Bertels en Max van Rooy, zijn de streekromancière en de literaire romancier op diverse plekken bij elkaar gebracht. Ze varen door zijn Maassluis en ze bezoeken het landhuis dat model stond voor haar Rosegaerd-trilogie. Onderweg keuvelen ze honderduit, vooral over fantasie en werkelijkheid. Hij vertelt dat hij in zijn boeken graag wraak neemt op bestaande personen, zij heeft zulks nog nooit gedaan: “Dat zou ik niet kunnen, als mens gewoonweg niet.” Maar ditmaal komt het dubbelportret me als ietwat gekunsteld voor.

Natuurlijk gedraagt 't Hart zich goedmoedig, minzaam, geamuseerd en ook nog wel enigszins geïnteresseerd in zijn gesprekspartner. Natuurlijk vindt Gerda van Wageningen het allemaal reuze interessant, maar ook - als het over de damesuitdossing van 't Hart gaat - een beetje eng. Tot een werkelijk geestverwantschap en het uitwisselen van schrijfervaringen komt het echter niet. Toen het afgelopen was, dacht ik, eerlijk gezegd: een programma van twee oude wijven. Maar dat durf ik natuurlijk niet hardop te zeggen.