Den Haag verdwijnt roemloos naar eerste divisie

DEN HAAG, 9 JUNI. Trainer Co Adriaanse verdween tijdens het seizoen, het bestuur van FC Den Haag haakte ook al af en een debutant onder de trainers, Mark Wotte, mocht het seizoen voltooien. Was FC Den Haag inderdaad een ongedisciplineerd gezelschap in het seizoen '91-'92? De kille cijfers: 64 gele en 3 rode kaarten, leidend tot schorsingen van in totaal 49 wedstrijden. Volgens Alfons Groenendijk, ex-Den Haag-speler en nu Ajacied, is daarmee de "rode draad' aangegeven van de degradatie van FC Den Haag. Ook het tweede en beslissende promotie-degradatieduel tegen Go Ahead Eagles werd verloren: 0-1. “Dat is triest”, stelde hij met lede ogen. “De binding tussen de spelers en het publiek is verdwenen, dat is nog triester.”

“Heini Otto, Heini Otto”, scandeerde het Haagse publiek gistermiddag na afloop van FC Den Haag - Go Ahead Eagles, de degradatie van hun club ten spijt. Hoe anders was de ambiance afgelopen woensdag toen de supportersbende van FC Den Haag 's middags ordinair huishield in de Deventer binnenstad en 's avonds een slachtveld aanrichtte in stadion De Adelaarshorst, resulterend in veertien arrestaties en 26 gewonden. Na deze terreur vroegen het gemeentebestuur van Den Haag, het sectiebestuur betaald voetbal en Go Ahead Eagles zich vier dagen af of de return al dan niet gespeeld moest worden. En zo ja, met of zonder toeschouwers. Go Ahead-voorzitter Voortman, op eerste pinksterdag: “Liever een wedstrijd zonder publiek dan helemaal geen wedstrijd, ook al zou dat voor ons directe promotie betekenen.”

Handelend volgens het KNVB-reglement claimde Go Ahead tien procent van de capaciteit van het Zuiderpark-stadion, hetgeen overeenkomt met 1500 plaatsen. Na veel gekibbel kwam dit compromis tot stand: 2600 Haagse en 400 Deventer supporters waren welkom. Eigenlijk hoefde dat voor Go Ahead ook niet meer te zijn. De businessclub van de promovendus, de Adelaars, raadde de fans aan om Den Haag compleet links te laten liggen. Alle leden kregen een brief. De tekst luidde letterlijk: “Reis niet naar Den Haag af. U bent daar niet welkom. Het ongastvrije 's Gravenhage laat zelfs de leden van de businessclub in de kou staan.”

Exact 71 Go Ahead-supporters negeerden dit advies. Zij zagen, met 3600 Hagenaars een lauw duel waarin Den Haag slechts de eerste twintig minuten de illusie koesterde om de 3-0 nederlaag van vijf dagen eerder ongedaan te maken. Als scheidsrechter Cees Bakker niet als enige in de vijfde minuut een overtreding had geconstateerd en daarom een doelpunt van Harrie van der Laan had afgekeurd, dan, ja dan, waren er nog mogelijkheden geweest voor de Haagse ploeg. Nu duikelde het team roemloos naar de eerste divisie; nog in de eerste helft bepaalde Alphons Arts namens Go Ahead via een schitterende fraaie trap de eindstand: 0-1.

Trainer Jan Versleyen concludeerde na afloop, dat de zestiende plaats in de PTT-Telecompetitie “dus minimaal haalbaar is. Immers, wij hebben nu vier punten van de nummer zestien van het afgelopen jaar gepakt.” Dat neemt niet weg, dat zijn ploeg in de nacompetitie niet de indruk wekte eredivisie-waardig te zijn. Wat heeft de nummer elf van de eerste divisie eigenlijk op het hoogste nationale niveau te zoeken? “Wij hebben een jonge selectie”, stelt Versleyen, “die wil voetballen. Met combinatiespel kunnen wij goed uit de voeten in de eredivisie, veronderstel ik.” En Voortman: “Wij gingen van promotie uit, daar was ons hele seizoen op gericht.”

Dat dat pas na 38 competitiewedstrijden, zes nacompetitie- en twee promotie-degradatieduels gerealiseerd werd, is volgens hen niet te wijten aan onvoldoende kwaliteit, maar aan blessureleed. Een en ander neemt niet weg, dat er versterking dient te komen, erkent Versleyen. Hij doelt daarbij op geroutineerde krachten; een linkermiddenvelder, een linkervleugelspits en een centrale verdediger. Daar is financiele ruimte voor. Voortman, wiens bedrijf (Mors) de Go Ahead-shirts siert: “Wij hebben absoluut geen schulden. Het afgelopen seizoen hebben wij bovendien een kleine winst gemaakt. Er komt versterking, in elke linie. En als wij geen spelers kunnen kopen, moeten wij ze huren.”

Minstens zo enthousiast als de voorzitter reageert de regio op de promotie van Go Ahead. Het ledental van de businessclub is groeiende evenals het aantal seizoenkaarthouders. Dit jaar waren er dat 500, “volgend jaar zijn dat er 4000”, voorspelt Voortman, die de prijzen van jaarabonnementen bewust laag houdt. “Honderdvijfentwintig gulden voor een zitplaats, 50 gulden voor een staanplaats. Daarmee is een gezellig gevuld stadion gegarandeerd.”

Echter niet gezellig nog voor Harry Buisman, de linksbuiten van Go Ahead die het betaalde voetbal volgend jaar voor gezien houdt “vanwege de randverschijnselen, bij voorbeeld het geweld op de tribunes.” Sloot hij zijn professionele voetbalcarriere promoverend af, Otto deed dat degraderend. De bij de Haagse N-side populaire Amsterdammer, volgend jaar actief als commercieel medewerker bij Den Haag, gooide zijn voetbalschoenen in het publiek alvorens de fans in het supportershome te bedanken voor hun steun. “Wie weet waar degradatie goed voor is, dat merken wij volgend jaar”, zei hij na afloop opvallend nuchter. “Maar”, voegde hij eraan toe, “het is een rot gevoel om zo afscheid te nemen.”

Foto: Heini Otto: "Het is een rot gevoel om zo afscheid te nemen'