Van Duynhoven: fris, degelijk en iets te lang

Concert: Music & Drums door een ensemble o.l.v. Martin van Duynhoven (akoestisch en electronisch slagwerk + composities) bestaande uit 4x slagwerk, trompet, gitaar, toetsen, vibrafoon en basgitaar. Gehoord: 5/6 BIMhuis, Amsterdam. Verder te horen: 26/6 Weekend Wereldmuziek Randmeer, 27/6 Centrum Nieuwe Muziek, Middelburg, 25/7 Jazz & Blues Festival, Boxmeer.

'Een mooie avond verzorgen', dat is iets waarvoor Martin van Duynhoven wel eens zijn bewondering heeft uitgesproken. Mensen die zwierig maar zonder poeha een avond onderhoudend weten te vullen. Dat de met de Boy Edgarprijs 1984 gelauwerde slagwerker deze kunst zelf goed beheerst bewees hij, aan de vooravond van zijn vijftigste verjaardag, gisteren in het BIMhuis. Goed gekleed en welbespraakt leidde hij het publiek binnen in zijn muziek die dan misschien niet altijd volmaakt is ('Ook dit stuk heeft geen eind maar daar vinden we nog wel iets op') maar goed genoeg voor een open oor.

Ruim twee uur lang, van het aanstekelijke Oké ? Oké ! tot het door Werner Herbers garrangeerde N.B.E. Breakdance, een krachtig soort minimal funk, weet Van Duynhoven de aandacht vast te houden, zij het niet altijd voor honderd procent. De stukken in kleine bezetting, zoals het recente Rai hebben iets geheimzinnigs, iets vreemd en onafs. Het voor de hele groep geschreven materiaal is even voorlopig maar klinkt concreter, soms bijna vet. Snackbar Hondeleven, naar een idee van tekenaar Dick Wiarda, ruikt naar alle hoeken van het Rembrandtplein: de funk van de disco, de lyriek van het volkscafé en de kitsch van de dancing voor boeren en buitenlui.

Komt het doordat Van Duynhoven als arrangeur 'onbedorven' is? Ligt aan (broer) Fred van Duynhoven en Martin Bunjes, collega-slagwerkers van het eerste uur, dat het repertoire zowel degelijk als fris klinkt ? Zo fris en degelijk dat het jammer is dan bijna alle stukken net iets te lang duren.

Slagwerker/componist Martin Van Duynhoven is bijna vijftig en ziet er 25 procent kwart jonger uit. Zijn stukken met datzelfde precentage bekorten zou aan de essentie niets afdoen. Twee keer 45 minuten, het zou een perfect avondje Martin van Duynhoven zijn. Mooi en verzorgd.