Column

Zoomcameraman

Het leukste van Roland Garros is de zoomcameraman. Hij plukt de mooiste dames van de tribune, neemt ze scherp op zijn lens en terwijl de tennissers het voorhoofd wissen of een slokje nemen, mogen wij genieten van een guitig hoedje met een mondaine zonnebril. Heerlijk.

Speelt Sabatini dan is de zoo mer bijna overbodig, maar tijdens het potje Graf-Seles maakt hij overuren.

Bij ons thuis was dat vorig jaar nogal pijnlijk. Ik heb een bijzonder mooie vrouw en zij was naar een huisvrouwencursus Shiatsu, Chi Kung en Ghanese zelfverdediging in het Drentse Vledder, maar werd door de zoomer vier keer vol in beeld genomen. Naast haar zat een Jean Paul Belmondo in zijn beste jaren en zelden ben ik zo uitgelachen door de buurt. Bij de haringkar viel een rare stilte, de sigarenman stond in zijn thee te proesten en mijn cafévrienden vroegen alleen maar hoe lang dat Vledder rijden was!

Sinds die tijd ben ik verslaafd aan Roland Garros. Mijn vrouw neuriet zich weemoedig door het toernooi heen en ik denk bij elke adembenemende Parisiënne aan het verscheurde gezin thuis. Papa fume une pipe sous l'arbre en ziet opeens zijn vrouw in de schaduw van een miljonair.

Gisteren was de partij Sabatini-Seles adembenemend volgens de Volkskrant van vandaag en treffender kan het potje inderdaad niet omschreven worden. Het lijkt wel of de oerschreeuw van Monica per toernooi heviger wordt. Met twee knuisten om haar racket ranselt zij haar tegenstandster van het gravel en bij elke slag kreunt ze het eelt van haar zolen. Of ze in een soft SM-film wordt gegeseld. Persoonlijk zou ik Roland Garros graag als volgt willen zien: de zoomcameraman springt per slag van de ene mooie dame naar de volgende en onderhand hoor je de ritmische kreun van Monica. Hieronder moet het deskundige commentaar van Herman Kuiphof, de man met de vriendelijkste stem van Nederland.

Vanavond voetbalt Frankrijk tegen Nederland. Gister sprak ik Ronald Koeman en hij schopt een minuut of tien voor tijd de bal keihard langs Van Breukelen, strekt dan zijn middelvinger naar de bondscoach en verdwijnt naar de kleedkamer. Hij wordt geschorst voor het Nederlands elftal, reist vanavond nog af naar Barcelona en wordt het weekend alsnog kampioen van Spanje. Ben je als voetballer inderdaad de broer van L. Rozenwater en moet je je door de bondscoach met een vaag UEFA-reglementje in de hand laten vertellen dat je niet met je club mee mag? Ja dus en sinds gisteravond weet ik het helemaal zeker. Toen was er op Nederland II een of ander André Hazesachtig feestprogramma om "onze jongens' uit te zwaaien en zelden heb ik me zo geschaamd dat ik Nederlander ben. Het elftal werd op een tribune gezet en toegezongen door allerlei types van het kaliber Vader Abraham. Erger nog: Vader Abraham was er zelf ook bij. De jongens werden benaderd alsof ze met de hele LOM-school op schoolreisje gingen en wat mag je van een elftal nog verwachten als je toegesproken bent door Chiel van Praag en Jack van Gelder?

Persoonlijk zou ik het na gisteravond niet raar vinden als "onze jongens' in Stockholm onmiddellijk asiel aanvragen. Het hoeft niet bij de Servische ambassade, maar bij voorbeeld bij de Franse. Wat er bij Veronica gebeurde doe je een medemens namelijk niet aan. Zoveel minachting en randdebiliteit in één programma is ook voor een voetbalelftal te veel. Mannen als Kieft, Gullit en Van Basten zijn toch hele leuke jongens waar je gewoon mee kan praten en die beledig je toch dieper dan diep door ze op deze manier toe te spreken en te zingen! Ik denk dat het asiel wordt aangevraagd en als je volgend jaar Roland Garros kijkt zie je de mooiste Françaises in de schaduw van hun miljonair. En die miljonairs zijn "onze jongens', die na het Oranje BLO-programma het land zijn ontvlucht. En als Seles kreunt is het van verontwaardiging dat een klein land zo dement met zijn vedetten omgaat.