Sfeer vitaal voor vrouwenhockeyteam

AMSTELVEEN, 5 JUNI. Door een benutte strafbal op 51 seconden van het einde wisten de Nederlandse hockeysters, kandidaten voor het olympische goud, zich gisteravond in Amstelveen slechts op de valreep van de Europese middenmoter Spanje te ontdoen (3-2). Er is desondanks, met nog zeven lange weken te gaan voor de start in Barcelona, geen reden tot al te grote ongerustheid. Bondscoach Roelant Oltmans stak zijn ongenoegen over het matige spel echter niet onder stoelen of banken. “Ik denk dat ik voor het eerst in mijn leven in de rust echt boos ben geweest.”

Oltmans teleurstelling heeft alles te maken met het feit dat hij de misstap van het EK van vorig jaar zo snel mogelijk ongedaan wil maken. Oranje, de wereldkampioen, eindigde in Brussel ver beneden zijn stand op de vierde plaats. “En dat willen we nooit meer, echt nooit meer”, sprak Oltmans.

Aan de vorm had het volgens de coach een jaar geleden absoluut niet gelegen. “We hadden twee weken daarvoor in München nog met 4-1 gewonnen van Engeland, de latere Europese kampioen.” Nee, bekent Oltmans, het falen bij het EK had alles te maken met de onderlinge verhoudingen binnen de groep. De speelsters van HGC en Amsterdam vormden destijds twee duidelijke blokken en moesten elkaar na het EK nog bij het Europa-Cuptoernooi ontmoeten. Bovendien was het tussen een paar speelsters in die tijd haat en nijd. Dat sluimerende conflict werkte heel nadelig op de sfeer en dus ook op de prestaties, met Brussel als dieptepunt.

Oltmans en zijn assistent Frank Dikmoet investeerden veel tijd om de problemen op te lossen. Er werd een lange periode meer gepraat dan getraind. Het team is, zeggen de begeleiders, nu weer een hechte eenheid. Volgens Oltmans was de vreugde om het winnende doelpunt gisteravond tegen Spanje daar een bewijs van. Het betrof slechts een oefenpartijtje, maar matchwinaar Helen Lejeune-Van der Ben werd bedolven onder haar blije ploeggenoten. Oltmans: “De meiden willen gewoon dolgraag met elkaar winnen en het maakt dan niet uit tegen wie en wanneer.”

Sfeer en saamhorigheid zijn in de vrouwenteamsport nog veel meer dan bij de mannen van cruciaal belang voor de prestaties. Onderlinge problemen kunnen alles verpesten. Oltmans trainde en coachte zowel bij de mannen (Bloemendaal) als bij de vrouwen op het hoogste niveau. Hij kent derhalve de verschillen op het mentale vlak. Mannen spreken problemen sneller uit, bij vrouwen sluimeren ze meestal veel langer door. “Mannen zijn makkelijker voor zichzelf, kennen duidelijk minder twijfels”, aldus Oltmans.

Daarom is het niet zo vreemd dat bondscoach Peter Murphy zijn volleybalsters op overlevingstocht stuurde waar er tot diep in de nacht door de modder, door water en over heuvels moest worden gekropen. De hockeysters volgden verleden jaar in Luxemburg dat voorbeeld. “Het is belangrijk dat meiden het ene moment met elkaar sterven en het andere met elkaar blij zijn”, aldus Oltmans. Afgelopen maand trok hij met zijn selectie in vier huisjes in Vaals. De hockeysters moesten gezamelijk voor het eten zorgen, afwassen en stofzuigen. Oltmans was tevreden over het resultaat, vooral omdat er elke avond door de ploeg van dienst gezonde kost op tafel werd gezet. Er was genoeg groente en fruit voor een heel weeshuis. “Dat bewijst dat ze goed weten waarmee ze bezig zijn.”

Bondscoach Oltmans noemt de olympische voorbereiding voor Nederlandse begrippen “ideaal”. Hij heeft sinds drie weken al zijn speelsters fulltime tot zijn beschikking. Dat is prettig werken. Daarom is de teleurstelling van Oltmans over het onverwacht slechte spel van Oranje begrijpelijk. Hij had nu al meer van zijn team verwacht, ondanks de zware trainingsarbeid die is verricht. “Er viel te weinig te genieten”, klaagde Oltmans gisteren na afloop. “Maar”, voegde hij er aan toe, “ik ben niet in paniek of zo.”

Daar is ook geen reden toe. Want Nederland heeft, zo bleek tegen Spanje, in slechte tijden altijd nog de strafcorner achter de hand. De schutters verdringen zich bijna op de kop van de cirkel. Lisanne Lejeune, Helen van der Ben en Wietske de Ruiter kunnen allen een corner slaan waar de concurrentie jaloers op is. Lejeune, de eerste schutter, bleef gisteren aan de kant om haar kwetsbare knie niet te veel te belasten. Dus mocht Van der Ben aanleggen voor de corner. Ze haalde een percentage van zestig, twee rechtstreekse scores en haar laatste schot kwam op het been van de Spaanse lijnstopper zodat Van der Ben vanaf de stip de winnende treffer kon maken. “Helen was zéér goed”, was dan ook één van de weinige complimenten die Oltmans uitdeelde.