Van koper

Die afspraak in Den Burg was met Theunis Piersma. Theunis, dat is vogeltrek. Binnen de kortste keren vlogen de kanoetstrandlopers me om de oren. Waarom gaan ze 's winters naar de Banc d'Arguin, waarom blijven ze niet lekker hier?

Toen hij een keer of wat gewag had gemaakt van een koperen kanoet, werd het tijd voor een vraag. Het bleek een ding te zijn dat was gebouwd om metingen te doen aan de warmtehuishouding van de vogel, "een van de heetste beestjes van de wereld'. Normaal een lichaamstemperatuur van 41 graden, bij opwinding 43.

Een ding met de juiste thermische eigenschappen: een koperen lijfje met verwarmingsdraad eromheen en daar weer een echte kanoethuid omheen, zodat het eruitziet als een kanoet die is opgezet. Je monteert een thermostaat, die zorgt dat het ding warm blijft, en laat de computer bijhouden hoeveel stroom dat kost. Bovendien varieer je de omstandigheden. Koperen kanoet in en uit de zon, in en uit de wind enz.

Theunis: “Daar donder je wat statistiek overheen en dan zie je: het scheelt de helft”. Op de Banc d'Arguin verbruikt een kanoet 1,5 Watt, hier zou hij 3 Watt nodig hebben. Om te weten of hij werkelijk goedkoper uit is, moet je de kosten van het heen en weer vliegen nog verdisconteren. Maar waarschijnlijk wel.

De Banc d'Arguin is een waddengebied in de tropen, in Mauretanië. Daar heb ik Theunis in 1980 ontmoet. Er zijn maar weinig mensen op de wereld die elkaar daar ontmoet hebben.