Salmagundi (2)

(Nog) niet in Van Dale Wederpoets. De grootste vangsten doen de agenten van douane en narcotica-brigade doorgaans dankzij tips uit de onderwereld. “Het is daar altijd haat en nijd; poets wederpoets. Dat is een rijke bron van informatie”, aldus een zegsman van de douane, geciteerd in Elsevier.

Geniepige pleonasmen. In ruil voor een tegenprestatie.

Volksfeesten. Nu ja, al dat Wein, Weib und Gesang van het falderappes zou nog kunnen, als het maar niet altijd Bier, Weib und Gesang was.

Bij de drogist. Een aambeiennetje en een eeltsponsje, graag.

Waarom ik de hoeren geen slecht hart toedraag. Ik hou nu eenmaal van oude ambachten.

Carriere. Een levensloop met stapsgewijze verhoging van salaris en bloeddruk.

Taalpurist. Iemand die zich belaagd voelt door een ongewenste spellingsvariant.

Letter, Aldert W***t reageert in een brief op mijn hebbelijkheid om op deze plaats af en toe een aantal geliefde, c.q. bekende dichtregels te verstoethaspelen en stelt me voor om ook eens “een mooie uitdaging” dichtregels door slechts een letter te veranderen een betekenis mee te geven die er diametraal tegenover staat. Hij doet me meteen enkele suggesties aan de hand. Een hele mooie vind ik: 'k Ben Barman, maar we zitten zonder meid.

Gelezen. “Neuken is nooit zo mooi als men zich bij het onaneren voorstelt. Maar ja, je leert er meer mensen door kennen.”

Gehoord in een radio-kunstprogramma. “Hij (een toneelschrijver) vergroot de generatiekloof door aan weerszijden van de missing link een gechargeerde persoonlijkheid te situeren...”

Gelezen. “Als hersens dynamiet waren, dan bezat hij er niet eens genoeg van om zijn neus te snuiten.”

Ervaringen die iedereen kent maar waarover je niet elke dag hoort. Dat je gedachten tijdens een gesprek, een monoloog, een interview sneller gaan dan je ze kunt formuleren. Heel in de verte, aan de horizon, zie je nog het staartje van de gedachte verdwijnen, maar er is geen mogelijkheid meer hem terug te pakken. Je herinnert je soms nog iets van een lettergreep, een woordflard, maar te weinig om er de weg of de zijweg die je had willen inslaan mee te reconstrueren. Je bent de gestalte, het voorkomen, het volume ervan kwijt. Je geestesoog staart van het ene moment op het andere in een luchtledig. Het is de snelheid die je heeft geblokkeerd. Een kort ogenblik misschien, maar het komt je zelf voor als een eeuwigheid.