Wim Wenders

Amsterdam, Rialto; Utrecht, 't Hoogt; Rotterdam, Lantaarn/Venster; Den Haag, Haags Filmhuis.

Zijn films zijn allemaal anders en allemaal lijken ze op elkaar. Oftewel: er bestaat nauwelijks een cineast aan wie een oeuvre-overzicht meer besteed is dan de Duitse filmer Wim Wenders. Er ontbreken niet veel titels op het Wenders-programma dat in Amsterdam, Utrecht, Den Haag en Rotterdam te zien is, maar het blijft betreurenswaardig dat Bis ans Ende der Welt, Wenders laatste, meest hybride onderneming, ontbreekt. Wie de films van Wenders opnieuw gaat zien, zal versteld staan over de consistentie van zijn werk. Wie ze voor het eerst ziet zal zich verbazen over de constante emotionele kwaliteit, van de tedere fotografie (vaak van Robby Müller), maar vooral van de acteursregie. Ter gelegenheid van dit retrospectief verscheen het boekje De kunst van het zien (ƒ 10), waarin een aantal vaak flonkerende teksten van Wenders over zijn eigen films werden verzameld. Wenders' stijl van schrijven weerspiegelt zijn filmstijl: droog, direct en gevoelig.