Psychosynthese (2)

Als ex-cursisten van het Centrum voor Psychosynthese en Therapie te Utrecht zijn wij het eens met de uitspraak van het Medisch Tuchtcollege van 21 april 1992.

Wij hebben ook ervaren dat de betrokken psychiater niet de verantwoordelijkheid kan en wil dragen die van hem mag worden verwacht en dat hij ernstig tekort schiet in de uitoefening van zijn functie. Het is echter te betreuren dat de uitspraak mogelijk ook schade toebrengt aan psychosynthese. Psychosynthese is een zogenaamde niet-erkende vorm van psycho-therapie, maar dat betekent niet dat het kwakzalverij is. Persoonlijk hebben wij veel baat ondervonden van deze vorm van psychologie, ondanks de beperkte, vaak dwingende en ruwe, en niet-integere wijze van onderricht door de betrokken psychiater.

Bonafide psycho-therapeuten, bijvoorbeeld verbonden aan RIAGG's, gebruiken deze methode. Deze positie deelt psychosynthese met de bekendere Gestalt-therapie: niet officieel erkend, wel door serieuze therapeuten toegepast. De waardering voor psychosynthese blijkt ook uit het feit dat de richting medische synthese van de Erasmus-universiteit op psychosynthese is gebaseerd, en in diverse landen kan men een studie in psychosynthese volgen aan universiteiten en officieel erkende instituten. De instituten die in Nederland opleidingen psychosynthese verzorgen en openstaan voor zelfkritiek, zouden er goed aan doen om, samen met vakbekwame therapeuten, een gedragscode op te stellen. Evenzeer verdient het aanbeveling dat de psychosynthese-therapeuten een eigen tucht- of beroepscommissie in het leven roepen, die tot taak krijgt de kwaliteit van het werk te bewaken en klachten te onderzoeken en te beoordelen. Dergelijke maatregelen kunnen meehelpen aan het voorkomen van ontsporingen als die bij het Utrechtse centrum.