Geheimzinnig volkje

The People under the Stairs. Regie: Wes Craven. Met: Brandon Adams, Everett McGill, Wendy Robie. In: Amsterdam, City 7; Rotterdam, Cinerama 3; Den Haag, Asta 2; Eindhoven, Euro 5; Groningen, City 2; Den Bosch, Euro 1.

Er was eens een arm zwart jongetje, dat graag met Tarotkaarten speelde en naar zijn favoriete kaart de Nar werd genoemd. Zijn familie was zo behoeftig, dat zijn zieke moeder zelfs geen geld had voor een operatie. Bovendien stond de slechte huisbaas op het punt het hele gezin op straat te zetten. Nu ging het gerucht dat die huisbaas in zijn eigen villa een goudschat verborgen hield. Dus besloot de lenige kleine nar op een dag via een list met hulp van twee volwassen handlangers dat als een vesting verdedigde, potdichte landhuis binnen te dringen. De man en de vrouw die in het grote huis woonden bleken nog veel meer geheimen te koesteren. Onder het trappenhuis woonde namelijk een geheimzinnig volkje, dat tot elke prijs in het duister moest blijven. Het bestond uit door de villabewoners geroofde kinderen, die ooit opgevoed waren tot modelburgers. Ze hoorden, zagen of spraken te veel en dus had de slechte man hun oren, ogen of tong verwijderd. Met hulp van de nar wisten de verloren kinderen te ontsnappen en op gruwelijke wijze wraak te nemen op hun als modelburgers poserende, maar in feite bloeddorstige kwelgeesten.

The People under the Stairs werd door griezelspecialist Wes Craven, die eerder met The Hills Have Eyes, de eerste aflevering van Nightmare on Elm Street en Shocker bewees tot de betere Amerikaanse horror-auteurs te behoren, geschreven en geregisseerd als een wreed sprookje van de gebroeders Grimm. Craven speelt niet alleen met archetypische angsten van de toeschouwer, maar verwerkte ook in melodramatische vorm zijn commentaar op de leugenachtigheid van de Amerikaanse samenleving, die naar buiten de schijn ophoudt van respectabiliteit en welvaart, maar daklozen en paria's achter het behang heeft geplakt.

Subtiliteit hoeft men in dit verband niet te verwachten, wel stevige porties zwarte humor, grand guignol en andere hyperbolen. Aan de gemiddelde filmliefhebber is het oeuvre van Craven nooit besteed geweest; zelfs de vertolking van het diabolische duo door de Twin Peaks-acteurs Everett McGill en Wendy Robie maakt van The People under the Stairs nog geen licht verteerbare kost. Voor liefhebbers van intelligente genre-cinema, die niet bang is af en toe uit de bocht van de goede smaak te vliegen, is de film beslist interessant. Het merkwaardigste is wel dat Craven zijn film nadrukkelijk dateert door enkele curieuze, bijna morbide verwijzingen naar de actualiteit van de Golfoorlog, die tijdens de opnamen uitbrak.