KLAUS KINKEL; Kind van Genscher

BONN, 29 APRIL. “Tot op zekere hoogte ben ik een uitvinding van Hans-Dietrich Genscher”, is een typering die de 55-jarige Klaus Kinkel ooit van zichzelf gaf in een interview. Al meer dan twintig jaar is de carrière van de 55-jarige Kinkel verbonden met die van de veteraan Genscher.

In 1970 benoemde de liberaal, die toen nog minister van binnenlandse zaken was, Kinkel tot zijn persoonlijk medewerker. Toen Genscher in mei 1974, na de val van kanselier Willy Brandt, minister van buitenlandse zaken werd, nam hij de jurist Kinkel mee. Als chef van de afdeling planning ontwikkelde hij zich tot Genschers sterke man.

Voor niet-ingewijden was zijn benoeming tot hoofd van de Duitse inlichtingendienst in 1979 een verrassing. Hij werd daarmee de directe rivaal van Markus Wolf, sinds de jaren vijftig de leider van de Oostduitse inlichtingendienst. Een van de grootste successen uit deze periode is het overlopen van de DDR-spion Werner Stiller, waardoor een groot deel van het Oostduitse spionagenet in de Bondsrepubliek kon worden ontmanteld.

Bij het aantreden van de FDP-CDU coalitie in 1982 verhuisde Kinkel naar het ministerie van justitie, waar hij staatssecretaris werd onder minister Hans Engelhard (FDP). In die functie bepleitte hij een andere benadering van de stadguerrillabeweging Rote Armee Fraktion. Kinkel is voorstander van een “strafrechtelijke normalisering” van RAF-gevangenen, op voorwaarde dat zij geweld afzweren. Met die beleidslijn kwam hij in conflict met de Beierse CSU.

Kinkel was zo invloedrijk op het ministerie van justitie dat de Berlijnse Tageszeiting schreef toen hij in januari 1991 minister werd: “De oude minister van justitie zal de nieuwe zijn. Het enige verschil is dat Kinkel niet langer in het publiek hoeft op te treden onder het pseudoniem van Hans Engelhard.” Hij speelde ook een belangrijke rol bij de pogingen om de voortvluchtige voormalige Oostduitse leider Erich Honecker uit de Chileense ambassade in Moskou naar Duitsland te halen.

De rooms-katholiek Kinkel, aan wiens tongval zijn Zuidduitse afkomst duidelijk te horen is, werd pas in januari 1991 lid van de FDP. Niettemin geldt hij nu al als kandidaat voor het partijvoorzitterschap, dat volgend jaar juni vrij komt.

De aftredende minister Genscher heeft nog niet zo lang geleden al een aanwijzing gegeven dat Kinkel een veelbelovende politieke toekomst te wachten zou kunnen staan. Op een bijeenkomst van de FDP in januari vergeleek hij Kinkel met Thomas Dehler, een van de meest prominente liberalen in de periode direct na de Tweede Wereldoorlog. Met zijn benoeming tot minister van buitenlandse zaken lijkt de eerste fase van die belofte nu al te worden ingelost. Klaus Kinkel is getrouwd en heeft drie dochters en een zoon.