Jarige EO geeft Albanese kindertjes stichtelijk geschenk

De EO verzorgde gisteravond een Heerlijk avondje bij gelegenheid van het 25-jarig jubileum van die omroep. Dat werd nog eens extra luister bij gezet door de aankondiging van Commissaris voor de Media A. Geurtsen, dat de omroep - evenals de VPRO - na telling per 1 oktober inderdaad recht heeft op de A-status. Op gezette tijden werden de feestelijkheden onderbroken door een lijnverbinding met Elburg, waar een "praise-avond' plaats vond. Op die toog-bijeenkomst bezongen blij kijkende jongeren de schepping.

Zo'n jubileum mag niet uit louter borstklopperij en zelfbevlekking bestaan, moeten de organisatoren hebben gedacht; juist bij deze gelegenheid moest de EO ook iets voor de medemens betekenen. De keuze viel op Albanië: dat ligt in Europa, het is arm maar toch dicht bij huis en er lopen miljoenen slachtoffers rond van de aartsvijand van de evangelisten: het communisme. Een gewone inzameling werd van tafel geveegd: geld was niet concreet, niet tastbaar genoeg. Bovendien moest het iets zijn voor de kinderen, immers de nog niet door marxistische denkbeelden vergiftigde bloem der natie.

Ten slotte werden het schooltassen, van die veelkleurige ondingen waarmee verwende kindertjes elkaar hier de ogen plegen uit te steken. Daar moest natuurlijk ook iets in, besloot de EO: potloden, pennen, een gommetje. Mooi, maar niet stichtelijk genoeg. De Albanese kindertjes moesten er ook nog iets van méénemen. En zo kwam de jubilerende en promoverende EO op het onzalige idee om enkele honderduizenden schooltassen met even zovele Albanese bijbels richting tere Albanese kinderziel te sturen.

Via een peperdure satellietverbinding was een EO-verslaggever te Albanië permanent met de studio in Hilversum verbonden. Hij had een amorf groepje Albanezen om zich heen geschaard. Ze verstonden niets van het gebodene, op de paar woorden na die de reporter thuis had ingestudeerd. Het publiek veerde geestdriftig op na het horen daarvan en applaudisseerde. Triomfantelijk sprak de EO'er daarop tot de kijkers thuis: “Spreek je drie woorden Albanees, dan klapt het publiek. Zo dankbaar is het volk hier!”

De EO is het merkwaardigste verschijnsel in ons toch al curieuze omroepbestel. Maar het meest merkwaardige is nog dat een Nederlandse zendgemachtigde aan de A-status en het 25-jarig jubileum de arrogantie ontleent om in het buitenland zendingsarbeid te verrichten.