Enorm bogenbeeld voor PGEM

ARNHEM - Op het plein voor de ingang van het nieuwe hoofdkantoor van de Provinciale Gelderse Electriciteits Maatschappij in Arnhem, waar eens Vrouwe Electra stond en tot voor kort een watervalsculptuur van Piet Slegers, is een nieuw en wat omvang betreft indrukwekkend beeld geplaatst.

Op 6 mei wordt het officieel onthuld. Het bestaat uit twee vrijwel identieke boogvormen van metaalkleurig geschilderde stalen buizen. Een van de twee bogen is voor de entree geplaatst, de andere overspant, steunend op zijn evenbeeld, als een poort de Utrechtseweg. Dit beeld, dat bijna een half miljoen kostte, is ontworpen door de 25-jarige Dorothé Limburg. Drie jaar geleden toen ze nog op de afdeling Architectonische Vormgeving Monumentaal van de Arnhemse Kunstacademie zat, maakte zij een eerste schetsontwerp. Samen met acht oud-leerlingen en acht studenten deed zij mee in een besloten competitie. Ze kwam als winnaar uit de bus. Haar schaalmodel met vier gebogen ijzerdraadjes en twee dwarsverbindingen werd uiteindelijk in sterk gewijzigde vorm uitgevoerd. Het honorarium van dertigduizend gulden ging grotendeels naar de academie. Dorothé Limburg: “Ik had, zoals dat heet, de artistieke eindverantwoording. Telkens moest er weer overlegd worden over technische aanpassingen en moesten er dus knopen doorgehakt worden. Maar de veranderingen om constructieve redenen hebben het oorspronkelijke beeld uiteindelijk zowel letterlijk als figuurlijk sterker gemaakt.” Limburg vindt haar eigen beeld groot, stoer, maar ook esthetisch. “In het klein zou het een sieraad kunnen zijn, zou het bijna om je nek kunnen hangen.” Het streelt haar dat veel mensen denken dat het door een man is gemaakt. “Maar ik krijg ook wel als kritiek dat mijn werk er zo af uitziet, alsof een vijftiger het bedacht heeft.” Een middeleeuws verhaal over Ines de Castro, de geheime minnares van een Portugese kroonprins, vormde de aanleiding voor het ontwerp. De Castro werd in opdracht van de koning in een landhuis bij Coimbra vermoord. Toen de kroonprins zelf koning werd, liet hij het lijk van zijn geliefde opgraven en verzorgde hij voor haar een waardige begrafenis. Voor zichzelf reserveerde hij een plek aan haar voeten. “Drie jaar geleden heb ik in Portugal de plaats van het misdrijf bezocht. De lokatie deed me sterk denken aan die van het PGEM gebouw,” aldus de kunstenares. Dat er van die treurige geschiedenis in haar ontwerp niets is terug te vinden, spijt haar niet. “Die twee bogen die elkaar aan de uiteinden raken, hebben niets met die twee Portugese geliefden te maken. Het is meer iets voor mezelf, die achtergrond”. (Foto NRC Handelsblad/Freddy Rikken)