Muis in moeilijkheden

Hij werd meer dan zestig jaar geleden geboren. Toen hij voor het eerst uit een muizegat tevoorschijn kwam werd hij ontdekt door een tekenaar. Hij zag er met die grote oren, spitse neus en verwonderde ogen zo grappig uit dat de tekenaar het meteen wist: dat wordt een ster.

De man ving hem en trok hem een rode broek en een paar gele schoenen aan. Hij liet hem optreden in de dolste tekenfilms, eerst in zwart-wit, later in kleur. Zijn andere gekke avonturen kwamen dagelijks in de krant. De muis maakte zoveel mee dat er zelfs een heel weekblad naar hem werd vernoemd.

De tekenaar verdiende veel geld aan hem. Maar het was nog niet genoeg. En nu kreeg hij een gouden idee: hij moest een park aanleggen met paleizen en onderaardse rivieren. Daar zou het publiek de muis in het echt kunnen zien, samen met alle andere dieren die de tekenaar intussen had gevangen.

Zo gebeurde het. Er kwam een park aan de westkust van Amerika en daarna ook nog een aan de oostkust. Dit jaar reisde de muis zelfs naar Europa. Het derde park lag in de buurt van Parijs.

Hij was de beroemdste muis van de wereld geworden en had het nu drukker dan ooit. De film, de krant, het weekblad en nu ook nog op drie plaatsen tegelijk werken. Hij mocht zijn publiek niet teleurstellen en deed wat hij kon.

Toen stortte hij in. Het was hem teveel geworden. We zien hem hier bij een Weense dokter die de grote problemen van de muis met hem bespreekt. Zijn eens zo vrolijke ogen kijken star. Hij is duidelijk overstuur.

Welke raad zal de dokter hem geven? Misschien moet hij terug naar het huis waar de tekenaar hem eens ontdekte. Hij doet zijn broek en zijn schoenen uit en verdwijnt in het muizegat.

Eindelijk kan niemand hem meer zien.