Plezierjacht (3)

Het artikel "De droeve balans van de plezierjacht' geeft de misstanden rond de jacht treffend weer.

Het is inderdaad een kwestie van ethiek. Misschien moeten we blij zijn, dat deze jagers hun agressie "slechts' op dieren uitleven. Enig respect voor alles wat leeft is er blijkbaar niet bij, een beangstigende gedachte. Waar ligt de grens? Het woord "oogsten' krijgt een kwalijke bijklank wanneer het over het doden van levende wezens gaat.

Het venijn van het artikel zit voor mij in de staart. Daar komt de aap uit de mouw. Onder het mom van natuurbeheer vult de jager zijn privébord met - zoals mr. A.J. Cnoop Koopmans terecht opmerkt - gemeenschapsbezit. Een ordinaire vorm derhalve van diefstal. Wie een ander het leven beneemt, is een moordenaar.

Het griezelige is dat deze zogenaamde natuurbeheerders met zoveel plezier en voor het eigen genoegen doden, nog daargelaten de lafheid om met een vuurwapen een weerloos dier af te maken. Als zij zich echt willen inzetten voor de natuur, wachten er nog genoeg andere taken op uitvoering.