Olifant en muis

In het artikel "EG zadelt Macedonië op met onverdiende ellende' (NRC Handelsblad, 13 april) neemt Peter Michielsen een positieve houding in ten aanzien van erkenning van Macedonië als onafhankelijke staat.

Hij vergeet daarbij de volgende punten: Wat is er gebeurd tussen 1860 en 1945? Hij vermeldt niet de reden waarom Tito een democratie met de naam Macedonië creëerde met een Macedonische taal en een kerk. Tito wilde als Kroaat niet alleen de Serven verzwakken en hen in kleine democratieën splitsen, maar hij had ook expansionistische plannen die zich uitstrekten tot de Egeïsche Zee.

Hij neemt de feitelijke samenstelling van de bevolking niet in beschouwing. Zelfs binnen het gebied bestaan er meningsverschillen tussen de minderheden: Serviërs, Bulgaren, Turken, Albanezen en zigeuners. De Albanezen hebben hun eigen republiek binnen Macedonië uitgeroepen. Is hier sprake van “een klein intern probleem” of iets meer?

De toekomstige implicaties die samenhangen met de stichting van een instabiele staat worden gebagatelliseerd door te spreken over “een olifant en een muis”. Was Cuba in de jaren zestig soms een onstabiele muis? Of Afghanistan, is dit land ook soms een muis? Maar dan wel één die heeft geleid tot tien jaar oorlog onder leiding van de Sovjet-Unie. Had Libanon niet dezelfde explosieve elementen op zijn grondgebied?

Michielsen vermijdt te vermelden welke landen zich haastten met erkenning van Macedonië: Turkije de eeuwige vijand van Griekenland, en Bulgarije, waar vertegenwoordigers van de Turkse minderheid de regering steunen.

Is de reden van de Griekse angst niet duidelijk, als men ziet dat de Turks-islamitische dreiging steeds groter wordt nu Bulgarije een algemene defensie-overeenkomst met Turkije heeft gesloten en de grootste bevolkingsgroep in Albanië uit moslims bestaat?

Naschrift

De heer Kouselis doet alsof de Joegoslaven in 1945 Macedonië, inclusief een Macedonische taal, hebben uitgevonden. Zo is het uiteraard niet gegaan. Heeft hij nooit gehoord van de revolutionaire organisatie IMRO, die eind vorige en begin deze eeuw nog heel actief is geweest? De M in die afkorting staat wel degelijk voor Macedonië.

Verder kan de samenstelling van de bevolking geen argument zijn om erkenning tegen te houden. Dat Turkije en Bulgarije de republiek hebben erkend zal vervelend zijn voor de Grieken, maar dat is evenmin een argument tegen internationale erkenning. Net zomin als de vaststelling dat de meeste Albanezen moslims zijn iets te maken heeft met de erkenning van Macedonië door de EG. Of heeft Griekenland soms ook Albanië geweigerd te erkennen?