Arbeidspartij paait kiezers met "Israel wacht op Rabin'

TEL AVIV, 23 APRIL. De Israelische Arbeidspartij is de verkiezingscampagne begonnen met de slagzin "Israel wacht op Rabin'. Zal deze zinspeling op het voor de Zesdaagse oorlog in juni 1967 razend populaire liedje Rabin wacht op Nasser de Arbeid op 23 juni aan een verkiezingszege op Likud helpen? De gekozen slagzin wijst er in ieder geval op dat de partij haar verkiezingscampagne voor Yitzhak Rabin op maat snijdt. Daarom moest de 69-jarige Rabin krachtig, aggressief zelfs, naar de fotograaf kijken die de foto maakte die in de kranten boven de nieuwe slagzin prijkt.

Zo'n tekst en zo'n foto moeten herinneringen oproepen aan Rabins glorietijd, toen hij als chefstaf in 1967 het Israelische leger leidde naar een legendarische zege op de legers van Egypte, Syrië en Jordanië.

De architecten van de verkiezingscampagne van de partij laten Rabin een maximale dosis zelfvertrouwen en betrouwbaarheid uitstralen om zijn vredesboodschap over de Likud-propaganda heen te kunnen tillen. De Arbeid koos ditmaal voor Rabin als partijleider omdat zijn voorganger Shimon Peres in vier opeenvolgende verkiezingscampagnes door de Likud-propaganda als onbetrouwbaar werd afgeschilderd.

Peres heeft nooit willen en kunnen begrijpen hoe effectief Likud hem tot een “ja-nee” politicus en potentiële handlanger van Yasser Arafat wist te degraderen. Hoewel Rabin zegt dat hij binnen een half jaar de besprekingen over de Palestijnse bestuursautonomie tot een goed einde kan brengen, zal het Likud niet meevallen de held van 1967 als goochelaar met Israels veiligheid zwart te maken. Als veroveraar van de westelijke Jordaanoever kan Rabin met aanzienlijk meer emotionele en politieke overtuigingskracht dan Peres de stelling verdedigen dat een territoraal compromis met de Palestijnen en Jordaniërs Israels voortbestaan niet in gevaar brengt.

Strategisch belangrijke gebieden langs de Jordaan, bij Jeruzalem en het Etzion-blok (bij Bethlehem) wil Rabin om veiligheids- en nationale redenen voor Israel behouden. Met dit aan de overgangsperiode van de Palestijnse bestuursautonomie te testen standpunt gaat Rabin in het offensief tegen de “politieke nederzettingenpolitiek” van Likud in door Palestijnen bewoonde dichtbevolkte gebieden in bezet gebied.

Afgezien van de miljarden guldens die Likud voor deze kruipende annexatiepolitiek ten koste van werkgelegenheid, onderwijs en sociale vooruitgang heeft uitgetrokken wordt volgens Rabin een tijdbom gelegd onder het democratisch karakter van de joodse staat. Het zijn oude socialistische argumenten die uit de mond van de ijzervreter Rabin in deze verkiezingscampagne kunnen aanslaan.

Rabins intentie om van de Palestijnse bestuursautonomie een top-prioriteit te maken is niet alleen voor binnenlandse consumptie bestemd. Als oud-ambassadeur in Washington is hij doordrongen van de noodzaak de gespannen betrekkingen met de Verenigde Staten te verbeteren. Rabin zal als premier voor het slagen van de autonomiebesprekingen en het herstel van de vertrouwensrelatie met het Witte Huis de nederzettingenpolitiek bevriezen. De Amerikaanse schatkist gaat dan snel open voor de door Israel gevraagde en thans afgewezen kredietgarantie van 10 miljard dollar, bestemd voor de opvang van de overigens nogal snel teruglopende immigratie uit het GOS. Rabin biedt zich aldus voor de verkiezingen van 23 juni aan het Israelische volk aan als een in oorlogen geharde “man van de hoop”.

Of Likud er in zal slagen de rotte plekken uit Rabins verleden en levenswandel op te diepen en zal kunnen bewijzen dat zijn vaak wat te rode neus aantoont dat hij liever wishky dan water drinkt, is de vraag. Net zoals het de vraag is hoe na 16 jaar het Israelische volk nog zal reageren op de onthulling in Haarets dat Rabins vrouw Lea tegen alle regels in er een dollar-rekening in Washington op na heeft gehouden.

Opiniepeilingen wijzen uit dat Rabin de wind in de zeilen heeft. Wekelijks loopt de Arbeid volgens peilingen verder op de door ruzies geplaagde Likud uit. Eind vorige week bedroeg de voorsprong reeds vijf procent. Rabin laat zich daardoor niet in de war brengen. Ook thans heeft volgens een opiniepeiling van vorige week 43 procent van de stemgerechtigden niet besloten op welke partij zijn stem uit te brengen.

Zelfs als dat percentage gaat teruglopen kan een op het laatste moment uitgevoerde Palestijnse of Hezbollah-terreuraktie of een Israelisch militair initiatief de verkiezingsuitslag beïnvloeden en door veiligheid en terreur geobsedeerde Israeliers, die nog twijfelden, alsnog in de armen van Likud drijven.